
قبلاً هر اتفاقی تو زندگی میافتاد، چند ثانیه، غیر ارادی، منتظر حرکت آهسته میماند! الآن سوت میزنه، به اتاق وی.اِی.آر اشاره میکنه!
بد رانندگی میکنه، اون وقت به رانندگی بقیه گیر میده. فکر کنم مرض خوبپنداری داره. خدا شفا بده؛ بد دردیه!
تایپ کردنش سریع بود، گفتم ازش یاد بگیرم، دیدم بلد نیست! نگو ضمیر ناخودآگاهش بیدار شده!
رفت خارج، برگشت. ازش خواستم از خارج بگه، گفتش: «همون داخله، فقط یه کم اِدیت شده!».