
زندگى مثل يک كامواست
از دستت كه در برود، مى شود
كلاف سر در گم،گره مى خورد، میپيچد به هم، گره گره مى شود،بعد بايد صبورى كنى، گره را به وقتش با حوصله وا كنى
زياد كه كلنجار بروى، گره بزرگتر مى شود، کورتر مى شود
يک جايى ديگر كارى نمى شود كرد، بايد سر و ته كلاف را بريد
يک گره ى ظريف و كوچک زد، بعد آن گره را توى بافتنى جورى قايم كرد، محوكرد، جورى كه معلوم نشود
" يادمان باشد "
گره هاى توى كلاف
همان دلخورى هاى كوچک و بزرگند
همان كينه هاى چند ساله
بايد يک جايى تمامش كرد
سر و تهش را بريد.
زندگى به بندى بند استْ به نام "حرمت" كه اگر پاره شودتمام است.

ذهن ما ظرفیت مشخصی دارد. اگر قرار باشد این ظرفیت را با نگرانی و عصبانیت و استرس و… پر کنیم دیگر جایی برای داشتن احساس خوب، اعتماد به نفس بالا و افکار مثبت باقی نمی ماند.
بنابراین با توجه به اینکه خودمان می توانیم انتخاب کنیم که کدام نوع از افکار – مثبت یا منفی – را وارد ذهن مان کنیم، باید هوشیار باشیم و ذهن خود را عادت بدهیم تا هر چیزی را اجازه ندهد وارد خود بکند.
آرامش خودتون رو حفظ کنید تا شرایط به نفع شما تغییر کنه؛بهتون اطمینان میدم؛نگرانی،ناامید بودن،گریه و زاری،خشمگین بودن،التماس کردن؛هیچ چیزی رو بهتر نمیکنه .
و از همه مهم تر توجه خداوند رو جلب نمیکنه !
یادتون باشه وقتی یک مشکلی دارید فکر کردن به اون مشکل باعث میشه شما افسرده تر بشید؛بهتون پیشنهاد میکنم مشکلات رو از تخت پادشاهی تون پایین بکشید و خداوند و روی تخت پادشاهی قرار بدید.