
مانند کودکانی که اسباب بازی های خرابشان را با اشک نزد مادرشان میبرند.
☘☘☘☘☘☘☘☘
رویاهای خرابم را نزد خدا بردم
☘☘☘☘☘☘☘☘
زیرا خدا دوست من بود
☘☘☘☘☘☘☘☘
اما به جای ترک کردن خدا
☘☘☘☘☘☘☘☘
تا اینکه در تنهایی و آرامش کار کند
☘☘☘☘☘☘☘☘
همان جا ماندم و سعی کردم کمک کنم
به روشی که روش من بود
☘☘☘☘☘☘☘☘
در نهایت آنها را پس گرفتم و فریاد زدم :
چطور می توانی این قدر کند باشی؟؟؟
☘☘☘☘☘☘☘☘
خدا گفت ::::::::::
فرزندم،،،،،،، چه کار میتوانم بکنم ؟؟؟؟
☘☘☘☘☘☘☘☘
توووو
هیچ گاه
رویاهایتتتتت
را
رها
مکن
❣❣❣❣❣❣❣❣❣❣
