سلام و درود
بسیار رایج است که افراد درباره منحصر به فرد بودن تک تک انسان ها صحبت کنند.نفس،باعث میشود ما باور کنیم که هریک از ما خاص و مخلوقی است که در دنیا یکی است و شایستهٔ توجه فردی شده و خاص از طرف همه،از جمله خداوند است.این نوع طرز فکر تعبیری سطحی از خودمان است.از لحاظ ،ظاهری یعنی هنگامی که ما بر اساس ظواهر فیزیکی ،استعدادها،رفتارهای عجیب و شخصیت ظاهری افراد قضاوت میکنم ،هر کس منحصر به فرد است و در واقع کاملا خاص و ویژه است .اما موضوع جنبهٔ معنوی روحانی وجود است که فراتر از ظاهر است.
شخصی که مبتنی بر نفس است ،بر اساس ظاهر و در حیطهٔ فیزیکی قضاوت میکند و در نتیجه از مقایسه استفاده میکند .شخصی که در هویت برتر خود پایه دارد،میداند که همهٔ این تفاوت ها تنها مشاهده های سطحی ما هستند و در مرکز وجود همه ما ،جوهره جهانی یکسانی وجود دارد .نیرویی که در شما جریان دارد در بقیه هم جاری است.خدای جداگانه ای برای هر یک از ما وجود ندارد.این نفس ماست که مارا متقاعد میکند که ما از دیگران جدا هستیم.
هنگامی که شما مردم را با توجه به جوهرهٔ الهی شان می بینید و عملا حضور خداوند را در تک تک افرادی که با آن ها برخورد میکنید احساس میکنید دست از مقایسه کردن برمیدارید.
این نظر که دیگران باید بر اساس اینکه در مقایسه با شما چگونه هستند مورد قضاوت قرار گیرند ،مانند این است که شما در چشم خداوند. محبوب تر از بقیه هستید ،همانند این است که شما باور کنید که مخلوقات خداوند از لحاظ ظاهر،شخصیت علایق یا استعداد ها شبیه شما نیستند ،خطای خلقت است .
اما چگونه میتواند در خلقت خطا وجود داشته باشد در حالی که یک نظام هوشمند وجود دارد؟
تفکر مقایسه در فرهنگ ما رایج است .مسابقات زیبایی مسابقات ورزشی مسابقات بدن سازی ،رقابت های علمی،و دانشگاهی
✳✳✳✳✳✳✳✳✳✳✳✳
نگاه مهربان خداوند همراهتان باشد .