قبل تر ها جایی نوشته بودم که "اینجا جاییست که فقط میشود نشست و انتظار کشید..."
شاید فقط کلاهمان عوض شده والا شیوه ی راه همان است که بود.
.
در تمام راهی که میروی، تمام جزئیاتی که می بینی، لذت هایی که می بری، حرف هایی که می شنوی، در انتهایش در یک نقطه گوشه ی ذهنت نشسته ای و منتظری... منتظر هزار و یک رویا...
