آزادی!

? آزادی☀

نفس های آرامم را می‌شمارم.

صدای تپش قلبم را میشنوم.

میگویند: زندگی را باید زندگی کرد!

چه کسی گفته همیشه باید زندگی کرد؟

گاهی اوقات باید زندگی را بوسید و گذاشت کنار .

مثل وقت هایی که خودت نیستی .

وقت هایی که جای خودت بودن ، در قالب یک نقش فرو میروی .

نقش یک دختر خوب ، نقش یک مادر دلسوز ، یانقش یک همسر فداکار و هزاران نقشی که جامعه برایت گزیده است .

تو میتوانی دختر باشی، اما به سبک خودت ، به روش خودت ، نه طبق قصه ای که جامعه برات انتخاب کرده است .

دختر بودن اشکالی ندارد اما دختر خوب بودن چرا.

ما انسانیم و آزادی از مهم ترین اصل های وجودی ماست. آزادی حق نیست که برایش بجنگیم و پسش بگیریم ، آزادی اصل جدا نشده ی زندگی ماست .

ما آزادیم مگر اینکه خودمان خلافش را بخواهیم.

ما میتوانیم آزادانه بخندیم و برقصیم و زندگی کنیم ،بدون فکر کردن به اینکه دیگران چه فکری در مورد ما خواهند کرد یا چه حرفی پشت سرمان خواهند گفت.

نمیدانم ، کِی چرا و چگونه حرف مردم به مهم ترین معیار زندگیمان تبدیل شد

اماحرف مردم ، واژه ای است که گذشته ، حال و آینده ی ما را عجین خود کرده است.

هر بار که آزادانه به سمت خود واقعی مان میرویم ، حرف مردم دست و پاهای مان را غل و زنجیر میکند و شمشیری محکم در قلبمان فرو .

بیایید برای آخرین بار ، حرف مردم را از دایره لغت زندگیمان حذف کنیم ، از مردم بودن انصراف بدهیم و خودمان باشیم ،

اگر من مردم نباشم ،

اگر تو مردم نباشی ،

چه کسی رؤیا هاو زندگیمان را خواهد دزدید؟

ای دزد آرزوها !

ای من اسیر شده!

برای یک بار هم که شده ، آزادانه پرواز کن و رها شو.

به امید اینکه نسل بعد خودشان باشند ، نه رونوشت های تکراری!

# دلی?

#آزاده❤️