حق کسانی که میروند ضایع میشود و حق کسانی که میمانند، بیشتر از آنان ضایع میشود. دوراهیای که با احساسات و آینده ما بازی میکند.
هزاران نخبه و هزاران فراری، در گوشهای از این کره خاکی که تنها سهم آنها رفاه و موقعیت خوب است، مجبور به ترک آن هستند؛ چون جایی برای شکوفاییات نمیگذارند.
آبی که سهم باغچهی توست را در رودخانهی خود میریزند.
خودشان در بهترین نقاط و تو را در تنگترین جا نگه میدارند، که مبادا بالاتر بروی.
باید چه کرد؟
بمانی و بجنگی برای سهمت
یا جان و آینده را در دست بگیری و خاک و حق و خانواده را پشت سر بگذاری و بروی؟
مگر انسان از چیست که با این چیزها نشکند…
#مهاجرت #فرهنگ #جامعه #دلنوشته