آن دو موجود سهبعدی، مسافر جهانهایی بودند که انسان تصورشان نمیکرد.
اما شبی، میان ستارگان مایع، در جنگلی به هم رسیدند؛ جنگلی که درختانش ریشه نداشتند و بالهایی از بلور داشتند که با آتش شفق میدرخشیدند.
به جادو باور نداشتند؛ تا اینکه نگاهشان به یکدیگر افتاد.
در همان لحظه، چیزی در هندسهی کیهان تغییر کرد. بُعدها مایع شدند و شکلها در برابر عشقشان ذوب شدند.
لمسشان گرمایی کیهانی داشت؛ گویی روح از پوست عبور میکرد. تنهای زاویهدارشان نرم شد و مانند شاخههایی شناور در هم پیچیدند.
آنها فهمیدند دیگر چیزی جز فضای میان دو روح وجود ندارد. جهانی از آهها، نوازشهای ناپیدا و نوری بیپایان.
آنها فهمیدند عشق، جادویی کهن است؛ نیرویی که ناممکن را دگرگون میکند.
زیرا روح نه شکل دارد و نه مرز؛ روح، خودش جهانیست که میتپد و نفس میکشد.
#داستان_کوتاه #علمی_تخیلی #عاشقانه #فانتزی #ادبیات
اگر این داستان برایتان ارزشمند بود، خوشحال میشوم با کلیک روی دکمه «حمایت مالی» در بالای صفحه، به ادامه نوشتن من امید دهید.