حرف های زیادی برای گفتن وجود دارد اما ، گفتنی در کار نیست و سکوت پشت سکوت حاکم است در جهانم ، در نگاهم و می نگرم بیشتر از آنچه که باید و گاها زیاد از حد حرف میزنم درونم ، با خودم و سکوت را می شکنم اما ، فقط درودنم و در نهایت روحم آزرده می شود ، گاهی هم سرشار از خوبی ها و شوق می شود اما ، همچنان سکوت پا برجاست و حاکم گویی ابراز قدرت می کند و می گوید : من اینجا هستم ، جایی هم نخواهم رفت ، اگر میتوانی حرف بزن و اما اگر که نه من اینجا میمانم.!!
