
بی دوست {شعر}
پس از آنکه باران آمد از دور
بهاری نیامد وز ره دوست
بگنجانم از کی دوست را دوست
به اینکه رسد نامه از دوست
وزان پس باد همچو ماه آمد
شبانه ، سریع و مهیب آمد
و آن روز من یاد کردم از دوست
که او هم همانگونه ماه آمد
شاعر :مبارکه محمدی تبار [mmt