ویرگول
ورودثبت نام
عطیه اسکندری (فریاد)
عطیه اسکندری (فریاد)تا می توانی بخند، خنده داروی ارزان قیمتی است♡^^ (INTJ)
عطیه اسکندری (فریاد)
عطیه اسکندری (فریاد)
خواندن ۳ دقیقه·۶ سال پیش

«مراتب نفس» |•ملت عشق•|


هفت پله که اگر می خواهی به حقیقت برسی باید یک به یک از آنها بگذری و پا به پله ی بعدی بگذاری. کاری است بس دشوار اما هر روح پاکی برای رسیدن به حق و حقیقت باید پای در این سفر بگذارد.

پله ی اول:
نفس اماره، اولین و معمولی ترین حالت وجودی انسان. وقتی انسان این روان بد فرمان را در وجود خودش پرورش دهد انگاری در این دنیا گرفتار شده است و به هیچ کس و هیچ چیز فکر نمی کند. در طول عمرشان هم به دنبال مقصری هستند تا گفتارهایشان و نارضایتی هایشان را گردن او بیندازند. اما زمانی که انسان این نقص را شناخت و توانست خودش را از آن بالا بکشد می رسد به پله ی دوم.
پله ی دوم:
نفس لوامه، درست همه چیز متضاد مرحله ی قبل. این بار آدمی خودش را مسئول همه چیز می داند نه دیگران. وقتی روان سرزنش گرش بیدار شود گاهی خودش را ناچیز و حقیر میداند. وقتی به این پله برسد کم کم شروع می کند به تطهیر نفسش. به درون خویش می نگرد و می خواهد هرچه پلیدی و نجاست است از جان و تن بشوید. آنگاه است که به مرحله ی سوم نائل می شود.
پله ی سوم:
نفس ملهمه، آدمی که پای در این مقام می گذارد تسلیم و رضایت را به معنای واقعی تجربه می کند. در وادی حکمت سیر می کند و صبر و خضوع و ایستادگی در او نمو پیدا می کند. اوست که به هر اتفاقی سر تسلیم فرود می آورد و در برابر هر رویدادی صبوری می کند. در این جاست که عالم الهام گیرنده می شود. اما بسیاری از کسانی که به این مقام می رسند احساس می کنند که برایشان کافی است و باید همان جا بمانند. اراده شان را برای ادامه راه از دست می دهند یا شاید دل و جرئت ادامه راه را دیگر ندارند. به همین دلیل است که این درجه را به مانند بندی تشبیه کرده اند که ممکن است گرفتارت کند و اجازه ی ادامه ی مسیر را به تو ندهد. اما کسی که راه را ادامه می دهد به پله ی چهارم می رسد.
پله ی چهارم:
نفس مطمئنه، در اینجا آدمی دیگر حس می کند آن آدم سابق نیست. همه چیز در پیش چشمانش دگرگون می شود. به بصیرتی عمیق می رسد. رهروان این وادی فتوت، حق شناسی و رضایت در سختی های زندگی از ویژگی های اصلی شان است.
پله ی پنجم:
کسی که به این مقام می رسد هر تقدیری را که خداوند برایش رقم بزند بدون چون و چرا می پذیرد و از آنچه در انتظارش است احساس رضایت می کند. در این جاست که اتفاقات دنیوی در پیش چشمان آن ها هیچ است اینان به نفس راضیه غلبه می کنند. هرکس از این وادی به سلامت بگذرد به پله ی بعدی می رسد.
پله ی ششم:
نفس مرضیه، در اینجا آدمی به فانوس در تاریکی نور می تاباند و ظلمت مردمان را روشنی می بخشد. او مانند یک عارف حقیقی تمامی علمش را بدون هیچ چشم داشتی در اختیار دیگران می گذارد. آنقدر لبریز است که به هر کجا پا بگذارد می خواهد به دیگران هم از این چشمه معرفت بچشاند. تنها هدفش عبادت خداوند است آن هم با خدمت به خلق.
پله ی هفتم:
نفس صافیه روان پالوده. کسی که دیگر انسان کامل شده است؛ بدون هیچ نقص و عیبی. اما کسی چیزی در مورد این وادی نمی داند، چرا که افراد زیادی به آن جا پا نگذاشته اند. اگر هم برسند زبان از بیانش قاصر است(مقام هفتم در کلام و درک آدم های عادی نمی گنجد).



  • حسن ختام:
https://www.aparat.com/v/VpIGR/%D8%AF%DA%A9%D9%84%D9%85%D9%87_%D8%B4%D8%B9%D8%B1_%D9%85%D9%88%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%A7

دو مطلب قبلی:

https://vrgl.ir/XiEqU
https://vrgl.ir/3DBgR




عطیه اسکندری

3 اردیبهشت

"1400"


معرفی کتابملت عشقحال خوبتو با من تقسیم کننفس
۳۸
۴
عطیه اسکندری (فریاد)
عطیه اسکندری (فریاد)
تا می توانی بخند، خنده داروی ارزان قیمتی است♡^^ (INTJ)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید