
خداوند آدم هایی رو که با اتکا به خودشون رشد میکنن رو خیلی دوست داره?♀️.از آزمون و خطاهایی که آدم برای فهمیدن انجام میده لذت میبره.تلاش برای "فهمیدن!" رو میگما، نه صرفا "دانستن" و جمع کردن اطلاعات. بنابراین خودش خوب میدونه که حتما اشتباه میکنی. میدونی به راهای فرعی اشتباه میری.ولی از نظرش هیچ اشکالی نداره.به نظر خدا اینا همه امکان رشد این موجود زیبا و پر از امکانه. وای چقد باحاله که ما انسانیم و میتونیم انقد آدم بشیم که "خدا"بشیم.❤.این خدا شدن کلیدش عشقه .وقتی تو وجودمون ضامنشو بکشیم در دو مرحله عمل می کنه.اول عشق به خودمون.به وجود خودمون. و مرحله ی دوم عشق به دنیای بیرون.آدمها و همه ی آفریده های خدا. مراحل بعدی رشد روح انگار ، بعد از کشیده شدن ضامن و انفجار عشق ، آغاز میشن. اینجوری خیلی شیک و زیبا بدیهای دنیا کمرنگ و کمرنگ و کمرنگ میشن..وای فکر کن هر کس خودشو خیلی دوست داره.بقیه رو هم خیلی دوست داره.به احترام و عشق خودش بدی دیگه نمیونه.به عشق دیگران هم به کسی بدی نمیکنه.اینجوری امنیت کل زمین تضمین میشه! شایدم یه روز همه نقاط تاریک روح بشر و زمین و ایگو و ... همممشون محو بشن.خلاصه خدا با کسایی که با اتکا به خودشون، رشد میکنن و عاشق خودشون میشن ?خییییلیییی خوشه.
پیش نیاز : درک صحیح مطلب + تعادل?