
در گذشته این باور رایج بود که بهترین راهکار برای فردی که دچار آسیب ستون فقرات است، استراحت مطلق و پرهیز از هرگونه فعالیت بدنی است! اما این باور از نظر علمی رد شده است؛ من نیز بر اساس تجربه شخصی دریافتم که انفعال و عدم تحرک سلامت مارا به خطر میاندازد.
پاییز دو سال پیش با مشکلی مواجه شدم که تا آن زمان برایم پیش نیامده بود و ناشناخته بودن مسئله باعث نگرانی بیشترم میشد.
مدتی بود که هنگام بلند شدن و یا انجام حرکات ناگهانی، پای راستم و کمرم دچار درد و سوزش شدید میشد و تا ساعت ها توان حرکت نداشتم. بعد از پیگیری مسئله متوجه شدم که دچار آسیب دیسک کمر هستم.
مدت زیادی بود فعالیت بدنی کمی داشتم. بعد از جستجو درمورد تاثیر ورزش بر دیسک کمر، تصمیم گرفتم ورزش کردن را بخشی از برنامه زندگیام قرار دهم. با یوگای روزانه شروع کردم؛ سعی میکردم هرروز کمی حرکات کششی و یوگا انجام دهم. به توصیه دکتر، مجموعه ای از حرکات اصلاحی دیسک کمر ( با عنوان تمرینات ویلیامز) را در برنامه روزانهام اضافه کنم. بعد از مدتی در باشگاه بدنسازی ثبت نام کردم و برنامه ورزشیام را با در نظر گرفتن آسیب کمرم دریافت کردم. سعی می کردم هر از گاهی هم زمانی را برای شنا کردن اختصاص دهم.
بعد از مدت کوتاهی، علاوه بر تاثیرات مثبت روانی که از ورزش کردن حاصل شده بود، دردها و مشکلاتی که در ارتباط با پا و کمرم داشتم بسیار کمرنگ شده بود.
البته باید این مسئله را در نظر داشت که هر ورزشی برای آسیب های ستون فقرات مناسب نیست و قبل از شروع فعالیت باید در مورد آن تحقیق کرد و همچنین با شناختی که از جسم و توان خود پیدا میکنیم، به میزان کافی فعالیت کنیم. زیاده روی حتی در کارهای مفید نیز مضر است!
امروز، ورزش کردن یک بخش جدا نشدنی از زندگی من است، و حتما در برنامه روزانه خود مقداری فعالیت بدنی دارم؛ حتی اگر سبک و کوتاه باشد و شرایط و زمان کافی برای رفتن به باشگاه ورزشی نداشته باشم.