چشمانم را باز کردم
هنوز آنجا بود...
.
برایم عجیب بود
دیگر نمیخندید
دیگر نمیگریست
دیگر برایم همان نبود.
.
دیگر در دگر های عمر محو میشد
آری
دیگر رفته بود...
.
کاش میشد
بار دیگر برگشت
(بعدا ها) را پاک کرد
و
به جایش حالِ حال را نگریست...
:)
عطا اسماعیلی
(Ata es)
(کتاب: نانوشته ها)
چاپ در سال ۱۴۰۱
.
