همراه

من بودم و من

سایه ای که زیر پای لگد مال میشد

بی چون و چرا همراه بود

بی انکه توجهی کُنَمَش

خورشیدی بود که عمود میتابید

خود تشنه بودم و تن بر سایه میچکید!

زیر درختی، چشمه ای را یافتم

با سری خم و تنی گرم

به سایهٔ تاریک شتافتم

سر به زیر اب بردم و از ان نوشیدم

لحظهٔ بالا امدن دگر سایه ام را ندیدم

گویا یارِ لحظه های دشوار من بود

یا شاید تشنهٔ عرق تن بی جان من بود