افتاده ام میان چالش های زندگی، میان ریز و درشتشان.هی نگاهشان می کنم و هی با خودم مرور می کنم وعده های آن عروس هزار داماد را.
همانی که امروز نگاهش به من است و فردا به دیگری ، و امروز من؛ فردای همان دیگری است.
فعلا نشسته ام میانشان و آن ها نیک در برم گرفته اند!!
هی نگاهشان می کنم و می گویم: توچرا ، و تو و تو .... تمام "تو"هایی که خیرم بهتان رسیده بود چرا !؟؟
میان آن ها نفسم عجیب جلوه گری می کند، و ردپایی عجیب، عمیق و خیلی عمیق، هویداست!
رد پای شیطان را می گویم، همان دشمن قسم خورده ی انسان، که با دنیا همان عروس هزار داماد هم عهد شده و راهم را پر از گل کرده به سمت آتش!
مهربان ایام!
می دانم پناهید،می دانم همیشه دستگیرید، میدانم هستید.
میان این چالش های انبوه،با این دشمن قسم خورده، تنها رهایم نکنید.دستم را بگیرید تا با یک "یاعلی" از نشستن دست بردارم، همتی کنم به حل کردن و محو کردن این چالش ها، رد پاها و رد پاها!
به امید فرجتان، عنایتتان.
