نیمه شب است و سکوتی آرامش بخش حکم فرماست، من در همین لحظه در حال زندگی کردن، نمی دانم اما تو در کجای عالم فکرت ایستاده ای !در خوشی هایش؟ غم هایش؟ قرن های قبل یا آینده ی نیامده ات ؟
میدانی رفیق ندیده ! همه را رها کن
به یک سلام مهربانترین خلق نگاهت میکند ، رهایت میکند از نبایدها ...
آرام میشوی چونان "همین" نیمه شب!
پ.ن: سلام بر صاحب الزمان ع ، امام خوبی ها