مراقبه زمانی نتیجه بهتری دارد که ذهن بتواند برای چند دقیقه از هیاهوی محیط فاصله بگیرد. به همین دلیل، ایجاد یک فضای آرام و کم‌تحریک می‌تواند به تمرکز بیشتر کمک کند. یکی از روش‌های ساده برای آماده‌سازی چنین فضایی، روشن کردن شمع یا چراغی با نور ملایم است.
نور آرام و لرزان شعله می‌تواند به عنوان یک نقطه تمرکز بصری عمل کند و توجه فرد را از افکار پراکنده به یک موضوع مشخص برگرداند. در برخی سنت‌های مراقبه، مانند تمرین «تراتاکا» در یوگا، نگاه کردن کنترل‌شده به شعله برای تقویت تمرکز ذهن به کار می‌رود.
این موضوع فقط به تمرین‌های امروزی محدود نمی‌شود. در فرهنگ‌های هند، نپال و مناطق هیمالیایی، روشن کردن چراغ روغنی یا شمع از دیرباز بخشی از فضای معابد و آیین‌های معنوی بوده است. در سنت هندو، شعله نمادی از روشنایی، آگاهی و غلبه بر تاریکی و ناآگاهی دانسته می‌شود. در بسیاری از معابد و صومعه‌های نپال نیز «چراغ کره» یا Butter Lamp در کنار محراب‌ها روشن می‌شود و نمادی از خرد و کنار رفتن تاریکی ذهن است.
ترکیب نور کم، سکوت، رایحه‌ای ملایم و نشستن در وضعیتی راحت، محیط را از محرک‌های اضافی دور می‌کند و به فرد کمک می‌کند راحت‌تر وارد حالت آرامش و توجه شود. البته شمع به‌تنهایی باعث ایجاد تمرکز نمی‌شود؛ بلکه بیشتر نقش یک ابزار ساده برای آماده‌سازی ذهن و فضا را دارد.
بنابراین اگر قصد دارید در خانه مراقبه کنید، یک شمع ساده و بدون رایحه تند را در محلی امن و در فاصله مناسب قرار دهید، نور محیط را کاهش دهید و چند دقیقه فقط روی تنفس یا شعله تمرکز کنید. گاهی همین تغییر کوچک در فضا می‌تواند شروعی مناسب برای چند دقیقه آرامش و حضور ذهن باشد.
