
ندای وظیفه
غربگرایان موظف هستند همیشه و هرجا از تصمیمات اربابشان، آمریکا دفاع کنند. آنها هرگز فکر نمیکنند و تنها چیزی که برایشان اهمیت دارد انجام وظیفهای است که اربابشان به آنها سپرده، تا جایی که حتی حاضرند در مدتی کوتاه، حرفها و رفتارهای کاملاً متناقضی داشته باشند و آبروی خود را هم ببرند.
نمونه جدید این حد از وظیفه شناسی، صحبت از پیوستن ایران به «کنوانسیون ممنوعیت یا محدودیت کاربرد برخی سلاحهای متعارف (CCW)» بود. آن هم در شرایط فعلی که هنوز آتش جنگ جبهه مقاومت و جبهه استکبار خاموش نشده و در طی یک سال و نیم گذشته عزیزان زیادی را در این جنگ از دست دادیم.
در طی این مدت، دشمن نشان داد که هیچ خط قرمزی برای خود قائل نبوده و به هیچ تعهدی پایبند نیست. از هیچ جنایت و به کارگیری هیچ سلاحی علیه دشمنانش هم ابایی ندارد.

زن و بچه، بزرگ و کوچک، پیر و جوان، نظامی و غیرنظامی، هیچ تفاوتی برایش نداشته و همه را از دم تیغ میگذراند. مجامع بینالمللی هم جز عروسکهای خیمهشب بازی برای آمریکا و اسرائیل و ابزارهایی در دست آنها برای رسیدن به اهدافشان نیستند.
با این همه و در چنین شرایطی، به جای صحبت از بالا بردن توان دفاعی کشور ناگهان خبر پیوستن ایران به این کنوانسیون را میشنویم که یادآور «برجام موشکی» مطرح شده در دولت اسبق است. این بار هم مثل دفعات قبل، از عناوین زیبایی مثل حقوق بشر استفاده میکنند تا کار خود را توجیه کنند.
نمونه دیگر، بحثهایی در حمایت از محمد جولانی توسط غربگرایان بود. کسی که پیش از این تروریستی بالفطره و وحشی بوده و اکنون رسانههای غربی از او یک ناجی ساختهاند. البته خورشید پشت ابر نماند. او و دارودستهاش خیلی سریع به تنظیمات کارخانه برگشتند و روسیاهی به زغال ماند.

غربگرایان، دنیا و معادلات آن را نمیشناسند و در توهم ابدی خود گرفتار هستند؛ مثل صحبت آن مرحوم که میگفت دنیای امروز دنیای گفتمان است نه موشک. این حرف را زمانی مطرح کرد که داعشِ دست پرورده آمریکا، آدم سر میبرید، به زنان تجاوز میکرد و حتی بچهها را هم از دم تیغ میگذراند.
چند وقت بعد از فوت آن مرحوم، دنیا درگیر حوادثی مثل جنگ روسیه و اوکراین شد و کشورها به جای گفتمان، بودجه نظامی خود را بالا بردند.
غربگرایان هرگز به فکر این کشور و رفاه و امنیت آن نبودند و نیستند. تنها ماموریت این عده، اجرای خواسته اربابشان، آمریکاست.
امام خمینی رحمةاللهعلیه که با بصیرت الهی خود این روزها را میدیدند، چه خوب حال و روز این دوران کشور و غربگرایان را پیش بینی کردند:
«ما از شرّ رضا خان و محمد رضا خلاص شدیم، لکن از شرّ تربیتیافتگان غرب و شرق به این زودیها نجات نخواهیم یافت. اینان برپادارندگان سلطه ابرقدرتها هستند و سر سپردگانی میباشند که با هیچ منطقی خلع سلاح نمیشوند.»