
مظلوم مقتدر...
به مناسبت روز پاسدار یادی کنیم از کسانی که سینه سپر کردند تا کشور از گزند دشمنان در امان باشد. کسانی که بی ادعا و چراغ خاموش برای این کشور، برای پیشرفت آن و برای اینکه مردمش در آسایش باشند روز و شب نشناخته و دائم در تلاشند. دلاورانی که هرجا خطری بود از خودشان مایه گذاشتند تا دیگران -چه آنها که قبولشان دارند و چه آنها که ساده لوحانه یا مغرضانه و هدفمند مخالفشان هستند- در امان باشند.
یادمان نمیرود روزهایی را که گردن خود را زیر تیغ وحشیترین انسانها و دست پرورده خونخوارترین دولتها، یعنی داعش بردند تا خاک این سرزمین زیر پایشان لگدمال نشود ولی عدهای ساده لوحانه و از روی ناآگاهی یا مغرضانه و هدفمند، از داخل و خارج کشور آنها را آماج حملات رسانهایشان قرار دادند. تهمت زدند که آنها دنبال پول هستند و در ازای آن میجنگند اما هرگز به این سوال پاسخ ندادند که اگر واقعاً پای پول در میان است چرا خودشان و دیگرانی مثل آنها به جنگ نمیروند؟ پولی که انسان حاضر باشد در ازای آن جان خود را فدا کند قطعاً پول بسیار زیادی است. پس چرا دیگران به طمع چنین پولی به جنگ نمیروند؟
جماعت غربگرا هرگز به فکر این کشور، انقلاب و مردم نیست و تنها راه پیشرفت کشور را در وادادگی در برابر غرب و خصوصاً آمریکا میجوید. اما این تفکر بارها در عمل آزمایش شده و نتیجهای جز سختیها و مشکلات بیشتر برای کشور در پی نداشته اما غربگرایان پرروتر از این حرفها هستند.
آنها با اینکه بارها جز نکبت و بدبختی برای مردم به بار نیاوردهاند اما هر بار پس از مدتی دوباره سر و کلهشان پیدا شده و باز با هوچیگری و شانتاژ رسانهای سعی میکنند کشور را به دام مذاکره با آمریکا انداخته و هر بار چنین جلوه میدهند که حتی اگر مذاکره سبب بیچارهتر شدن مردم شود باز هم باید این کار را انجام داد؛ چون راه حلی جز مذاکره برای حل معضلات کشور وجود ندارد.
به همین دلیل، این تفکر با هر نهادی که بتواند ثابت کند با راهی جز مذاکره میتوان پیشرفت کرد با تمام قدرت میجنگد. وجود چنین تفکری امکان مقایسه را برای مردم فراهم میکند. مردم بین دو تفکر -یعنی تفکر غربگرا و تفکری که بدون مذاکره مشکلات کشور را حل خواهد کرد- مقایسه کرده و قطعاً نتیجه این مقایسه، ترجیح دادن راه حل پوسیده مذاکره نخواهد بود.
اکنون سپاه نماینده تام و تمام چنین تفکری است. تفکری که بدون یک دقیقه مذاکره با دشمن و تنها با استفاده از توان موجود در داخل کشور به پیشرفتهای متعددی دست یافته که غرب گرایان حتی یک دهم آن هم برای کشور دستاورد نداشتند. پس در عمل ثابت کردند که میشود بدون مذاکره و وادادگی و ذلت در برابر دشمنان هم پیشرفت کرد و این برای بقای تفکر غربگرا که خود را تنها ناجی ملت ایران معرفی میکند خطرناک است.
حال میفهمیم چرا غربگرایان به دنبال تضعیف و حتی انحلال سپاه بودند و چرا هر بار عملکردشان مورد انتقاد و سوال قرار میگرفت به سرعت پای سپاه را وسط میکشیدند و سعی میکردند بحث را به حاشیه ببرند.
در این میان نیازی به ذکر نام اشخاص نیست؛ چرا که خوانندگان این متن باهوش هستند و میدانند به صورت جزئی درباره چه کسانی صحبت میکنم.
روزگار غربگرایان به سر آمده و پوچی حرفهایشان آشکار شده و کم هستند کسانی که به صحبتهایشان گوش داده و به آنها اعتماد کنند. دیری نخواهد گذشت که بنای بیمبنایشان فرو خواهد ریخت و نامشان از صفحه تاریخ محو خواهد شد و تنها آن زمان است که خورشید اعتلای ایران زمین با درخشندگی تمام خواهد تابید...