
روز نوشت - اردوی تفریحی دانشآموزی روستای دهسلم
روستای دهسلم یکی از روستاهای گردشگری استان خراسان جنوبی، واقع در جنوب غربی شهرستان نهبندان می باشد. این روستا هشتاد کیلومتر از مرکز شهرستان فاصله داشته و یکی از قطب های تولید خرمای شهرستان به شمار می آید.
در اطراف این روستای گرمسیری، چندین معدن، از جمله معدن سنگ آهن و کارخانه هایی مثل کارخانه فرآوری سیلیس وجود دارد. باغستانهای بزرگ نخل و قنات پر آبی که از بین آنها میگذرد، زیبایی خاصی به این نگین کویر بخشیده.
یکشنبه صبح با دوستان راهی این روستا شدیم. قرار بود اردوی تفریحی یک روزهای برای تعدادی از کودکان و نوجوانان روستا داشته باشیم. محل قرارمان هم حسینیه سیدالشهدای این روستا بود.
معماری بیرونی این حسینیه خیلی جالب است. با خشت، نمای سنتی و دلانگیزی را بیرون حسینیه کار کردهاند.
چون روستا روستای گردشگری است، اسم حسینیه را هم به فارسی و هم به انگلیسی روی سر در حسینیه نوشتهاند.
با اینکه فصل زمستان است اما هوای روستا مثل بهار خنک است و خنکای نسیمی دل انگیز و آرام، تن انسان را نوازش میکند.

به آنجا که رسیدیم دم و دستگاه را آماده کردیم و فیلم شروع شد. مثل روستای چاهداشی و یک روز قبل از آن، انیمیشن جذاب «نبرد خلیج فارس 2» را اکران کردیم.
فیلم آنقدر برای بچه ها جذاب بود که تا آخر چشمشان را از دیوار مقابل برنمیداشتند. پرده نمایش با خودمان نبرده بودیم و فیلم را روی سفیدی دیوار جلویی حسینیه انداخته بودیم. فیلم در نهایت به نماز ختم شد و بعد از نماز کنار بچه ها ناهار خوردیم.
اردو قرار بود محدود به تعداد مشخصی از بچهها باشد. قرار بود فقط سی نفر در این برنامه شرکت داشته باشند. بنابراین همه برنامهها از جمله غذا برای همین تعداد تدارک دیده شده بود.

بعد از ناهار، سی نفر آدم، داخل سه ماشین شخصی چپیدیم و راهی «معدن سنگ آهن راز آفتاب»، در پنج کیلومتری روستا شدیم.
معدن وسط بیابانی صاف قرار داشت که به سمت روستا انگار تا بی نهایت ادامه داشت. فقط چند تا کوه این طرف و آن طرف وسط بیابان ایستاده بودند؛ مثل جوشهایی که روی صورت صاف گونه انسان بوجود می آید.
بیابان با آن وسعت، حس تنهایی و ترس را القا می کرد. با خودم فکر میکردم اگر کسی در این بیابان گیر بیفتد چه بر سرش خواهد آمد. اصلا فکر کردن به این که کسی بخواهد در این بیابان کار کند هم سخت بود. چه برسد به این که ببینم عده ای واقعا با کار کردن در این بیابان کسب درآمد میکنند.
به دکه نگهبانی رسیدیم. اتاقکی با چهار دیوار بلوکی به ارتفاع یک متر و یک سقف شیروانی بالای آن، سوار بر چهار میله آهنی. داخل اتاقک هم گچکاری شده بود. ماشینها را نزدیک همانجا پارک کردیم و وارد محوطه معدن شدیم. چند ماشین سنگین، آنجا مشغول کار بودند. معلوم بود دارند ساختمان میسازند. یک چهار دیواری در میان بیابان بیانتها.

همه گوشه ای جمع شدیم و مهندس جوانی شروع به توضیحدادن کرد. از ظاهرش پیدا بود تازه به این منطقه آمده و بچه این حوالی نیست. برایمان درباره معدن خودشان و فرآیند استخراج سنگ آهن توضیح داد. آخر هم یک تکه سنگ آهن را جلوی ما به یک تکه آهنربا نزدیک کرد تا آهنربا سنگ را جذب کند. با این آزمایش ساده میخواست روش کشف معدن آهن و سنگ آهن را به ما نشان دهد.
بعد از این همه، سوار ماشینها شدیم و همانطور فشرده به هم، به روستا برگشتیم. آخرین صحنهای که موقع برگشت از اردو پیش رویمان بود، جادهای بود که مثل خط سیاه بیانتهایی بر صفحه صاف بیابان کشیده شده بود.