
روزنوشت - محفل انس با قرآن
ظهر روز پنجشنبه، ۱۶ اسفند ماه ۱۴۰۳، با حاج آقا رستمی به چاهداشی رسیدیم. از ماشین پیاده شدم و با حاج آقا خداحافظی کردم. قرارمان شد سه چهار ساعت بعد، نزدیک اذان مغرب.
یکی دو ساعتی خوابیدم. نزدیک وقت قرار از خواب بیدار شدم و منتظر تماس حاج آقا ماندم. چند دقیقه گذشت و خبری نشد. برای همین به ایشان پیام دادم. چند ثانیه بعد جواب دادند. قرار شد یکی از بچهها دنبالم بیاید و چند تا وسیله هم با خودش برای محفل آن شب به حسینیه سیدالشهدا ببرد.
حسینیه سیدالشهدا محل برگزاری محفل انس با قرآن بود. به حسینیه که رسیدیم، چند نفر مشغول فضاسازی برای برنامه آن شب بودند. دو نفر با آمپلیفایر ور میرفتند و آن را تنظیم میکردند. از یکی از باندها صدا نمیآمد و داشتند سعی میکردند درستش کنند.

چند نفر دیگر سرشان با چیدن رحلها و آمادهسازی سکوی اجرا و کارهای دیگر گرم بود. چراغ آبدارخانه هم روشن بود و آب در سماور میجوشید. کلوچههای ستارهای هم در بستههای بزرگ از راه رسید و آنها را در یک سبد بزرگ تحویل خانمی که مسئول آماده کردن پذیرایی بود دادند.
من هم بیکار ننشستم. به عنوان مسئول رسانه، ثبت و انتشار این لحظات و فعالیتها به عهده من بود. به همین دلیل گوشی را آماده کردم و مشغول فیلمبرداری شدم. از صحنههای آمادهسازی فضا فیلمهای زیادی گرفتم. همینطور که هوا تاریک میشد کار فضاسازی هم کم کم به آخر میرسید. ادامه فیلمبرداری هم ماند برای بعد از اذان و موقع اجرای برنامه.
با حاج آقا به مسجد امام حسین علیهالسلام در همان نزدیکی رفتیم. فاصله حسینیه تا مسجد بیشتر از ۲۰۰ متر نبود. نمازمان را که خواندیم نشستیم پای سفره افطار. مثل شبهای قبل، افطار مفصلی آماده کرده بودند. پنیر و گوجه و خرما با نان لواش و نوعی نان محلی به نام «قِلیف». فلاسکهای چای هم در طول سفره چیده شده بود.

بعد از افطار به حسینیه برگشتیم. طبق اعلام قبلی برنامه ساعت هفت و نیم شروع میشد. هنوز تا شروع برنامه زمان داشتیم و بعضی از کارهای فضاسازی باقی مانده بود. همینطور که کارهای فضاسازی تمام میشد، جمعیت هم کم کم حسینیه را پر میکرد.
ساعت هفت و نیم مهمانان رسیدند و با استقبال گرم مردم وارد حسینیه شدند.
برنامه بدون فوت وقت شروع شد. برنامه آن شب را با قرائت مجلسی قاری گروه شروع کردیم. گروه قرآنی نورالهدی از شهرستان فردوس. این گروه، ماه رمضان دو سال قبل هم به روستا آمده بودند. بعد از قرائت مجلسی، یکی از کودکان روستا هم چند آیه از قرآن را قرائت کرد و بعد از آن، گروه تواشیح نورالهدی به صحنه آمد تا همسرایی امام رضایی خود را اجرا کند.

من هم که مدام بین جمعیت در حال رفت و آمد و فیلمبرداری از تک تک صحنهها بودم، از این صحنه پخش زنده گرفتم و در گروه روستا انتشار دادم.
مسابقه قرآنی برای کودکان دختر و پسر بعد از همسرایی اجرا شد و تواشیح دوم گروه نورالهدی با موضوع امام زمان عجلاللهتعالیفرجهالشریف پایان بخش برنامههای آن شب بود.
کلیپ این برنامه را همین امروز تدوین و منتشر کردیم اما چون با کیفیت و حجم پایین و مناسب موبایل خروجی گرفته شده آن را در ایتا و روبیکا انتشار دادیم. برای دیدن این کلیپ در یکی از این دو پیامرسان، روی یکی از لینکهای زیر کلیک کنید.
مشاهده کلیپ در پیام رسان روبیکا

کلام آخر اینکه در ماه رمضان، هرچند به لحاظ جسمی محدود هستیم اما این ماه معنویتی با خود دارد که آن را از بقیه ایام سال متمایز میکند. آرامشی روحی در این ماه بر جان انسان مینشیند که با وجود گرسنگی و تشنگی باز هم دوست ندارم تمام شود.
با این حال هر فرصتی در این دنیا روزی تمام خواهد شد و اگر از آنها درست استفاده نکنیم، تنها چیزی که پس از آن برایمان به یادگار خواهد ماند حسرت از دست دادن آنهاست.