دلواپسان
چند وقتی است دلواپسان مذاکره امیدوار به این که بتوانند دوباره مذاکره با آمریکا را شروع کرده و فاجعه‌ای جدید برای کشور و مردم رقم بزنند، تحرکاتی را آغاز کرده‌اند.
این جماعت هرگز از تجربه‌های گذشته درس نمی‌گیرند. البته با نگاهی بدبینانه، شاید مامور هستند در هر فرصتی کشور را به سمت گرداب مذاکره کشانده و مدتها تمام امورات کشور را معطل آن نگه دارند.
برای رسیدن به این هدف نیز از چند حربه استفاده می‌کنند.
۱. حساب باز کردن روی حافظه تاریخی ضعیف مردم ایران که پس از مدتی تمام بدبختی‌هایی که این جماعت بر سرشان آورده‌اند را فراموش می کنند و بالاتر از این در برخی موارد، آن‌ها را مثل یک قدیس ستایش می‌کنند.
متاسفانه خیلی سریع فجایع اقتصادی دولت آقای روحانی و بی‌تدبیری‌هایش از ذهن عده زیادی از مردم ایران رفت و همین امر بستری برای سر برآوردن دوباره این تفکر شد.
۲. گرو گرفتن معیشت مردم؛ به این صورت که دولت در حل مشکلات اقتصادی مردم کوتاهی کرده و اینگونه به مردم القا می‌کند که تنها راه حل این مشکلات، فقط مذاکره است.
عجب شیوه خوبی! هم رای مردم را کسب می‌کنند، هم کاری برای حل مشکل مردم انجام نمی‌دهند و از زیر بار این مسئولیت شانه خالی می‌کنند و هم پس از اینکه کشور را سال‌ها معطل مذاکره نگه‌داشتند و نتیجه‌ای نگرفتند، تقصیر را گردن جناح مقابل خود می‌اندازند و دور بعد دوباره با پررویی در انتخابات ریاست‌جمهوری شرکت می‌کنند و طلبکارانه آرزوی رسیدن دوباره به قدرت را در سر می‌پرورانند.
اکنون نیز همین جریان دوباره فعال شده و به دنبال کشاندن ایران به بازی دو سر باختی است که کشور را سال‌ها به عقب برخواهد گرداند.
ارمغان غربگرایی برای کشور جز بدبختی و فلاکت نبوده و نخواهد بود.
از گذشته درس عبرت بگیریم قبل از آنکه درس عبرت دیگران شویم.
