آدمکش

آدمکش

باند محمد جولانی بالاخره نقاب اتو کشیده، تر و تمیز و دیپلماتیک خود را کنار گذاشت و به تنظیمات کارخانه برگشت.

از قبل هم واضح بود چنین اتفاقی می‌افتد. فقط چند غربگرای ساده‌لوح از رفتن بشار اسد و آمدن جولانی قند در دلشان آب شده بود و از او دفاع می‌کردند وگرنه هیچ آدم عاقلی باور نمی‌کرد یک تروریست بالفطره، یک شبه تغییر کرده و در حالی که تا چند وقت قبل مخالفان خود را کافر می‌دانست و سر می‌برید، ناگهان طرفدار آزادی و دموکراسی شده باشد.

از آمریکای جنایتکار و متحدانش بیشتر از این هم انتظار نمی‌رود. آمریکا کدام کشور را با دخالت و حضور خود آباد کرده که سوریه دومی‌اش باشد؟

با این حال، عده‌ای ساده‌لوحانه گمان می‌کنند مذاکره دوباره با آمریکا راه حل مشکلات اقتصادی کشور است. کسانی که بعضاً عناوینی مثل دکتر و استاد را هم با خود یدک می‌کشند اما نه از تاریخ عبرت می‌گیرند و نه از تحولاتی که در همین زمان و به صورت زنده در دنیا اتفاق می‌افتد.

در طی تمام این سال‌ها و و با روی کار آمدن هر رئیس‌جمهور جدیدی، آمریکا تنها سکاندار خود را عوض کرده اما باطناً هیچ تغییری در رویه کلی‌اش ایجاد نشده.

آمریکایی که پنج قرن قبل میلیون‌ها سرخ‌پوست را قتل عام کرد، همان آمریکای هفتاد سال پیش است که با بمب اتم چند صدهزار نفر از غیرنظامیان ژاپن را کشت و نیز همان آمریکایی است که داعش را ایجاد کرد و پشت پرده قتل عام هزاران بی‌گناه و آوارگی هزاران انسان دیگر است.

کشوری که حتی به متحدان خود نیز رحم نمی‌کند و به هیچ تعهدی پایبند نیست. اوکراین، نمونه کامل وفاداری و اعتماد به آمریکا است، تا جایی که حتی به خاطر پیوستن به ناتو و با اعتماد به وعده‌های آمریکا، با روسیه وارد جنگ شد اما بعد از چند سال، نهایتاً به جایی رسید که نه تنها متحمل آسیب‌های بسیار جانی و مالی شد، بلکه بخشی از خاک خود را نیز از دست داد و حال مجبور است زمین‌های مرغوب کشاورزی و معادن خود را هم در اختیار آمریکا قرار دهد.

وقتی رفتار آمریکا با اوکراین به عنوان یکی از متحدانش این باشد، تکلیف مذاکره ایران با این کشور از همین حالا مشخص است.

با این همه، اینکه عده‌ای هنوز مثل داستان لیلی و مجنون، عاشقانه دنبال مذاکره با آمریکا هستند یا از روی نادانی است و یا…