من زندگی رو دادوستد میدیدم، و شدیدا معتقدم جایی که دادوستد هست، دوزوکلکی هم میتونه در کار باشه. اما دوزوکلک داستان ما کجاست؟ راحت میتونیم بهش پی ببریم. "اینترنت اشیاء" همه چیز حتی تکهای زباله اطراف شمارو میتونه سخنگو کنه. زباله ای که واقعیت رو تبدیل به حقیقت، و عیانش میکنه! صرف نظر از اینکه قضاوتی در رابطه با هر اتفاق صورت میگیره یا نه، صداقت و درستکاری به مرور زمان اهمیت پیدا میکنه..! به شکلی که شما ممکنه قوانین مربوط به یه اتاقی که متعلق به شما نیست رو حتی وقتی صاحب اتاق حضور نداره مجبور به اجرا کردنش باشی چون مدام توسط سیستم ها درحال دریافت هشداری..! و ارزش وجودی شما توسط همونا داره کم میشه..! این عجیب نیست که یخچال یا اتومبیل یا حتی کمد ها و کفش های ما به اینترنت متصل باشن و از حال خودشون به ما اطلاع بدن؛ این عجیب میشه که بشر هضم دیتای ارزیابی شده دریافتی توسط اینترنت اشیا رو نداشته باشه و لغزش های پیدرپی منجر به اختلال در خودآگاه بشه و مشکلات جدی بوجود بیاره.. شاید تصمیم بگیره مدتی رو تنهایی سپری کنه، اما دنیایی که ارتباطات تو اون شکل میگیره، ادعا داره که عدالت فقط اونجاها برقراره و در حال فراخوانه.. و دوباره لغزش..
مهم نیست اینترنت اشیا چیه و چیکار میکنه؟ مهم نیست چه اتفاقی بیوفته؟ به هر صورت همه چیز دست به دست هم میده و نوسانات شدید پشت سر گذاشته میشه و ما آگاهانه میتونیم تصمیم بگیریم که از نمونه بهبود یافتش استفاده کنیم؟! نه؟ اینکه یخچال بگه چقد وقت و به چه مقدار خالیه، یا حتی باک بنزین.. در ها خودشون باز بشن.. موزیک ها با دستور پلی بشن.. تماس ها برقرار بشن و لزوم تایپ کردن کمرنگ بشه.. به بیان ساده موارد مصرفی طول عمر خودشون رو و متغییرها، لحظه به لحظه تغییر رو ثبت و به درخواست ما عیان کنن به نظر حتی وسوسه انگیز هم میاد..! اما باید قبل از اینکه نمونه بهبود یافته ای به ما معرفی بشه.. سعی کنیم یک نمونه بهبود یافته از زندگی رو بشناسیم.. و البته تغییر رو بپذیریم..
من امروز 26 سالمه و بدنبال سلامت زندگیام.. در مورد دنیای درون و بیرون با نظر شما خواننده گرامی مطالب مرتبط رو به اشتراک میذارم.
داده ارزشمند است، حداقل با وجود دنیای فعلی، دادهها همه کارها را انجام میدهد، اگر دادهها نباشند دستور غذایی نیست، دستور ساخت ماشینی به دست مکانیک ها نمیرسد و هزاران مثال دیگر که دلیلی است بر این که دنیا کار نمیکند. اینکه دلایل بسیاری برای اثبات ارزشمندی داده ارائه کنیم وقت را تلف کرده ایم، چون در حال حاضر بسیاری از رسانههای متصل به اینترنت در حال ذخیره دادههای مربوط به شما هستند. شاید بپرسید چطور! اینکار توسط رشته هایی از اینترنت متصل به شما که توسط ایمیل یا شماره تماس شماست در حال انجام شدن است. شاید عوض کردن آیپی یا شماره تماس یا کارهایی از این قبیل در مواردی کارساز باشد اما به طور کلی ماشین ها باهوش تر از این حرفا هستند. کار را سخت نکنیم، تکنولوژی برای جواب به این سوال که "برای ذخیره داده و استفاده مکرر از آن چه کنیم؟ یا، چگونه دادهها در جایی ذخیره شوند و صحت این موضوع برای همگان عیان باشد؟" را با شبکه عظیمی به اسم "بلاکچین" میدهد. کلکی در کار نیست، بلاکچین از سال 1981 در حال آزمایش توزیع داده بدون تغییر بوده است. و حتی امروزه از آن به عنوان توزیع داده متغییر متقابل در حال استفاده است. قبول کنید یا نه قراردادهایی با عمرهایی از لحظه تا انتها در حال نوشته شدن یا نوشته شده است و در حال اجراست. اینکه شاید داده های مربوط به شما بر علیه شما استفاده شود یا به نفع شما، موضوع مورد بحث ما نیست. حتی اگر رشته هایی وصل باشند نمیتوان به هیچ شرکت اینترنتی بهتان زد. چون هیچ شکایت یا دادهگاهی که به صورت جدی به میزان استفاده جامعه از شبکه ها تاثیر بگذارد، صورت نگرفته. تضمینی وجود ندارد. به هر شکل ممکن، ثبت اعتماد متقابل، مسئولیت ها، ارزش ها، عقاید و حتی مقاصد اجتماعی، به نفع جوامعی نخواهد بود. اما بازار ها همیشه وجود دارند. بازار هایی از شرکت هایی معتبر که پیش دستی کرده و دسترسی آسان کاربر به یکی از بزرگ ترین منابع داده را همین ها فراهم خواهند آورد. چنانکه حاشیه، ویژگی ها و نحوه چگونگی عمکرد این شبکه ها برای جوامعی کامیاب، فاقد اهمیت خواهد بود و امتیاز متمرکز بودن برای جوامعی فعال یا به بیان بهتر برای رشته داده هایی بی خطر، در نظر گرفته خواهد شد.. ولی ماشین ها باهوش ترند..
اینکه ماشین ها باهوش ترند میتواند به بیاناتی خوب یا بد جلوه کند. از این نظر بد که با ابزارآلات و کسب علوم بشری، زود تر از انسان به تکامل ارزیابی برسد و این از این جنبه بد تلقی میشود که از منابع بشری(حتی انسانها!) به نفع خودش استفاده کند! اما بشر به خوبی با مفهوم تلسط آشنایی دارد. و نمیتوان به راحتی از واژه سوء، برای نحوه استفاده سیستمها از دیتاها استفاده کرد. و شاید استفاده از تکامل سیستمها در جهت منافع بشری باشد. نمیدانیم..
برای اتفاقاتی که ممکن است نوساناتی شدید بپا کند، همیشه امکانات فراهم بوده، مکانی که معرکهای به پا باشد محتمل دادوستدی در جریان است؛ و جریان تمرکز، دردورنج به همراه داردو شاید دوزوکلک. چرا جریان تمرکز، دردورنج به همراه دارد؟ ایجادکننده نظم در بشر حکمرانی و تسلط دولتمردان، برقرارکننده تعادل اقتصادی بانکداران و سرمایه داران، و میسرکنندگان هدایت روحانیون هستند. اینکه جوامعی وجود دارند که خود را درگیر نمایشنامه هایی میکنند که به دنبال مقصر معرفی کردن دیگر جوامع هستند امری بدیهی است. اما اینکه دلیل اجرای نمایشنامه ها دولتمردان، سرمایهداران و روحانیون هستند و سیستم، متمرکز و دارای شکلی هرمی است، انکار ناپذیر است؛ اینکه به روشهایی نامحسوس افراد در راس هرم تا انتها با توزیع قدرت در تصمیم گیری ها اثرگذارند(هرچند تصمیماتی بی نقص که از سوی خدایان باشد) تاییدکننده متمرکز بودن است. و تمرکز از این باب دردورنج بوجود میاورد که جبر به همراه دارد.. و جایی که جبر ایفای نقش میکند محتمل دوزوکلک هم میتواند حضور داشته باشد..
بیخیال..
همدیگرو بزنیم، دوست داشته باشیم، یا بی تفاوت.. فرقی نمیکنه؛ سیستم ها کار خودشونو میکنن. به جای اینکه شروع کنیم به پیدا کردن راهی برای اثرگذاشتن روی سیستم ها و تلاش برای جلوگیری عملکرد شاید شیطانیشون، و قبل از اینکه شبکه ای پیشرفته مربوط به تکنولوژی بلاکچین، اعتماد متقابل، ارزش ها و مسئولیت هامون رو برامون به تصویر بکشه، نگاهمون به دغدغه هامون باشه و در سطح بشری و جبری، متوجه ناچیز بودنش باشیم، و خودمون مسئولیت پذیر باشیم، بهم دیگه بیشتر اعتماد کنیم.. ارزش و دلیل موجودات زنده و مادی اطرافمون رو با هر اندازه و ویژگی که هستن در نظر بگیریم، خوب بودن سخت نیست.. بخشیدن هم همینطور..
