امروز دوم آبان ماه 1400 مصادف با 24 اکتبر2021 رو اختصاص میدم به شما عزیزان. میخوام درسی عبرتی بشم براتون، در مورد روز تولدم دارم صحبت میکنم. بله، شما میتونید فکر کنید به اینکه امروز چه اتفاقاتی افتاده، البته اینکه اتفاق اصلی رو در پس زمینه همراهی کنید، چون در مورد مسائلی با موضوع اتفاقات ماوراء خیلی سخت میشه صحبت کرد.
امروز سلاطین مملوک مصر، که تاریخشو نمیدونم بر اساس چه مبدعی اینجوری نشون داده بود(1259-60) توسط بایبارس، یکی از رهبران مملوک، که قدرت را برای خود به دست میگیرد، ترور میشود. حالا زیاد آخرش خوبم تموم نشد ولی خب اون چیزی که سرچ میکردم در مورد امروز اینو میگفت.
امروزه کلیسای جامع دیدنی شارتر با حضور پادشاه لوئیس نهم فرانسه تقدیم میشود.( حالا به چی یا کی نمیدونم) در حال حاضر در میراث فرهنگی جهانی یونسکو ثبت شده است. (حالا مثلا این اتفاق یا اون کلیساهه یا لوئیس نهمم میتونسته شاید آدم مهمی بوده باشه)
اون نگاه هم اتفاقیه که گوگل برامون به ارمغان اورده؛ دستش درد نکنه.
حالا این بزرگان رو ببین، دریک، وین رونی، پیودایپای( اگه درست خونده باشم) و چند نفر دیگه هم امروز به دنیا اومدن. حالا گوگل میگه بیا تروخدا با اینا یه پلن تو برثدی پارتی بچین، من در جواب گفتم دیر گفتی 2022 دیگه، چهارنفر آدم بدردبخور بیان حداقل وقتمون تلف نشه. میخواستم بگم 2089 گفتم برا اونا موضوع رو قابلعبور نکنم..!
امروز زیاد اهمیت نداره، ولی سرچ کردن روزا اهمیت داره، اینکه وقتی سرچ میشه یه اثری ازت بیاد بالا؛ یه جایی یه کسی تو تاریخ، رو مانیتورش بیاد و مرور کنه. شاید اون اثر در حد جهانی نباشه ولی به هر صورت یه چیزی باشه. خوب نیست؟ کاری که امیدوارم هممون در حاشیه مد نظرش داشته باشیم. نه؟ شایدم اون اثر فقط یکی نباشه، یا یه چیز نباشه، سلسله اثرات بی انتها باشه..
امسال یاد گرفتم عطش بلوغ داشته باشم. چون فهمیدم بی انتهاس، چون فهمیدن یه مفهوم موثره. میتونه روحیهبخش باشه.. البته دو سال طول کشید تا بفهمم که شکاف کنجکاوی بی حدومرز رو باید چی و چطور تعریف کرد که حال خوب زندگی، همیشه حال کودکی باشه.
به دنبال قشنگی های زندگی بودن میتونه جریان رو پر سرعت سپری کنه، اما واقعا جریانهای پر سرعت زندگی چیا هستن؟ چی رو بگم تا واقعا بتونید به عنوان یه جریان پر سرعت به خوبی درکش کنید؟ رودخانه؟ زنبورها تو لونه زنبور؟ حضور مولکول های آب تو یه محفظه محدود؟ یا گردش اتم های اونا و حتی مفهوم الکترون ها؟ گردش زمین به دور خورشید چی؟ حتی جریان هایی از حروف مورد استفاده لحظه ای کیبورد، به هر زبانی و هر وسیله ای، توسط هر آدمی، تو هر جای دنیا. به نظرتون جریان های این چنینی روی همدیگه تاثیر دارن؟ تصور کنید چقد جریان هایی با انرژی هایی منفی در حال سپری شدن هستن. اگه قبول دارید، اثر روابط اجتماعی، مباحث روانشناختی، مجادلههای فرهنگیسیاسی، چرخههای زیستی و دادوستدهای اقتصادی، روی همدیگه چطور؟ صفرویکهای تکنولوژی میتونن تو این مجمع باشن؟
میتونستیم کل حرفامونو با چند تا پاراگرف ساده به زبان عربی بنویسیم، اما اینکارو نمیکنیم. دلیل اینکه از ریشگان کلمات عربی استفاده میکنیم کامل بودن اون نیست، بلکه مطمعن باشید زیبندگی زبان پارسیـه که واژگان زیادی برای رسیدن به سر منزل پیمایش میکنه و دلآسوده باشید که پرتوهایی از شایستگی و زندگیه.
میخوام یکی از جامهای همیشه همراه و همیشه زرینم رو کمی بیشتر تبدیل به یه غولش کنم؛ بلاکچین سیستمی که الگوریتم میپذیره و مثالی از گذر جریانی عظیم با سرعتی بالاست. الان این نیست ولی به نظر میاد که داره میشه، و این همون چیزیه که تحقیق در موردش رو معتبر نگه میداره. نکته مهم و قابل توجهش اینه که صفرها و یکها بدون حضور ماها و بدون دستورات ورودی صورت نمیپذیرن. پس به نظر میرسه ما اولین و آخرین متسلطان این جریان پایدار و پر استفاده هستیم. خبری از هوش مصنوعی و قدرتها و محاسبهگرهایی برتر از ما نیست که بتونه شاید در این جریان موثر برای جنس و نژاد ما تداخل ایجاد کنه، همکاری زیست و تکنولوژی و اعترافاتشون این رو به ما ثابت میکنه، البته که اگر یکی از این جریانها یعنی گردش اجرام آسمانی مثلا گردش زمین به دور مدار خورشید، در سلامت بمونه. پذیرش یک جریان در حال اتفاق بدون توقف، مثل جریان زمان در زندگی، جریان متکمل در هستی و جریان مُتِطَوِّع ارزش، و البته درک و داشتن تصویری درست از این جریانها میتونه تو دیدگاههای ما به زندگی کمک کنه. هر دیدگاه مرحله ای جدید از زندگیه، که البته به نظر من خوبه که تنوع به دنبال داشته باشه، , و البته که عبور از مراحل زندگی به دیدگاهی جدید احتیاج داره، چون متضرب و متنبع کنجکاویه و به ما میگه: لحظه لحظه یادگیری، یا لحظه لحظه ارزیابی متجدد.
اینکه چرا متجبّرم از این لغات عربی استفاده کنم به این دلیل که بتونم مفهوم رو واقع بینانه تر به گوش خواننده برسونم، بیاید قبل از اینکه به جاهایی برسه که دیگه سوادمون قد نمیده از لغات استفاده کنیم، معانی اونا رو باهم داشته باشیم تا بتونیم بیشتر در موردشون صحبت کنیم.
متسلّط: دست یابنده و غلبه کننده | مستقل و مختار و خودسر متکمّل: کامل و تمام و تمام شده | لازم و متعدی (متعدی: ستمگر و زورگور و آزاردهنده) متطوّع: مطیع و فرمانبردار و نیکوکار متضرّب: جنبش نماینده و حرکتکننده | مضطرب و پریشان و ناآرام و متحرک متنبّع: آب اندک اندک روان شده متجدّد: تجدد طلب و روشنفکر و نوآور متجبّر: شجاع و بیباک(از ریشه "توانایی با انتخاب" با در نظر گرفتن احتمال مرگ) | خوششانس و خوشدست | متکبر و ستمکننده
من هدفم از این حرفا، تلاش برای تصور دیدی از زیستگاه متفکرانی هستش که وجود خواهند داشت و شاید هم داشته باشن..! نیاز به معنی متفکر که نیست..؟! اگه نتونستم این رو شفاف بهتون انتقال بدم، ازتون میخوام سعی کنید پاراگراف قبلی رو، با معانی فارسی کلماتی که ریشه عربی داشتند بخونید.
بیاید یه بار دیگه به رودخانه فکر کنیم، به زنبور های لونه زنبور یا، آها کلمه مُتَجَبِّر..!! به معنیش تو کادر بالا دقت کنید.. چه طیفی از کلمات برای معنای این کلمه میبینید؟ از شجاعت شروع میشه و به ستمکننده ختم میشه! کلمه متجدد چی؟ هم طلب کنندهاس هم نو آفرین!
ما نمونه ای کوچیک از یه جریانی هستیم که.. شاید پرتوهایی باشه از جنس شکوه(جلوه بزرگی و احترامبرانگیز و خیرهکننده)، حتی حشمت(مجلل و مقدر و..) از توضیح قاصرم.. به معنا پناه میبرم.. ما جریانی هستیم از حشم(خدمتکار،لشکر خاص، پس روان)، قدر(با ارزش، با اعتبار، قدرتمند)، جبر(عظمت، بزرگواری، سرکشی) و شَکو(رعبوجذبه(از ریشه شکوه)و گله، ناله، بیماری) و این ها سر دراز دارند..
من، پرتویی هستم از جهان هستی، من حاضرم، تو چی..؟!
امروز من وارد اولین روز از 27 سالگیم میشم. دوره سنینی بوده که از بچگی برام استرس زا بوده. اینکه کی و چی خواهم بود. شاید برا هر کدوم از ماها بوده باشه و به راحتی و تو سنین کم پشت سر گذاشته باشیمش. اما به خط فکریتون در مورد آینده فکر کردید؟ اینکه مسئولیتها رو به خوبی میشناسید و ارزش هارو حفظ میکنید و تو تکرار نشدنی ترین جریان های زندگی خودتون قرار دارید..؟ و اینکه حال خوب چیه؟ بپذیرید که حال خوب همیشه جریان داره و این ما هستیم که باید انتخاب کنیم با این جریان موج سواری کنیم..
شما هم یک پرتو هستید، از جهان هستی. و پرتو ها در حال اندازه گیری شدن هستن، اینکه بی وقفه تابیدن یا برای مواردی از شدت تابششون کم شده، اینکه موثر بودن برای دیدی بهتر به نسبت سایر موجودات یا فقط مسیر مربوط به خودشون رو روشن کردن؟
بدنبال یه دید خوب تو زندگی میشه از هر مثالی استفاده کرد. منظورم از دید، جایی که واقعا هستی، بودی و رخداد هارو دیدی، و نه جایی رو که برات تعریف کردن یا به واسطه انواعی از رسانه از وجود داشتنشون با خبر شدی.
من دارم از یه دید به جنس سوم صحبت میکنم. یه موجود متفاوت. من به شخصه زبان گفتار انواع رسانه رو به وضوح و شفافیت قبول ندارم. در نتیجه اولین و دومین جنس، از دیدگاه، میتونه من و تو باشیم، مذکر یا مونث باشه، من یا ما باشیم، ما یا اونها باشیم، و اون دیدگاه مهم نیست از کجا باشه یا کی باشه مهم اینه که به درستی تایید کنه، بنابراین اگه یه روز یه سیستم با جدیت بهتون هشدار بده که: "هی رفیق خونتون داره آتیش میگیره"، در حالیکه شما روی مبل تو خونتون در حال نوشیدن چای هستید، به اندازه حضور یه نفر نمیتونید جدیش بگیرید. در نتیجه اهمیت میزان جدیت فرد برا ما شخص سوم و دیدگاه سوم رو آغاز میکنه. تصور کنید من درحالی در حال صحبت با شما هستم که ادعا میکنم زمین صافه و خورشیده که داره به دور ما میچرخه.. حالا شما دانشمند و محقق بیار، که به من بگه نه عاقا دیگه همه میدونن زمین گرده و اونه که داره به دور خورشید میچرخه.. هعیام عکسو فیلم نشون بدید که یه دوربینی از زمین پرواز میکنه میره تو اون دید گردلی از زمین قرار میگیره.. حرف من اینه تا خودم نبینم که باور نمیکنم..
من همون آدم آرمانگرای مطلقا کمالگرا هستم که صحنه شگفتانگیز و با شکوه تابش خورشید به زمین و روشنایی کهکشان راه شیری رو دیده؛ تمام هستیش در لحظه در حال به چالش کشیده شدن بوده، باورها و عقایدش، بود و نبودش، عمیق ترین خندهها به غمانگیزترین و منفورترین خاطراتش، در این لحظه تو چه میدانی و چرا میخواهی بدانی که سرنوشت چیست، تقدیر چیست، شاید عمیقا در حال درک اینها باشی. آنچه در زمین ردهبندیکننده و مدللکننده است، گور بابایش.. چیزهایی که نمیفهمیدم کجایند؟ و در مقابل این عظمت چه ارزش، معنا و مفهومی دارند؟ تلاش برای چه؛ و که؟ آنچه بعد از این صحنه رقم میخورد کجاست؟ مدیونکننده کیست؟ غم و غصه چه معنا میدهد؟ دردورنج چیست؟ فرصت دادوستد هست؟ یا کسی محتاج دوزوکلک؟
جنس دیدگاه میتونه متفاوت باشه. من، تو، او، هرکس.. از جایی متفاوت باشه، اینجا یا آنجا.. انقدر دنیا رو کوچیک تصور کردیم که به چیزهایی که وجود ندارن معنا بخشیدیم، تعارض، جنگ و نزاع، سیساتمداری و حکمرانی، براستی چه کسی تعیین کنندس؟ تعیین کننده بودن از چه دیدی اهمیت داره؟ من تعیین کننده نیستم چون اون صحنه با شکوه رو ندیدم. ولی فکر میکنم دیدنش با چالش های درونی زیادی همراه باشه.. و منو تو معدود جامعهای از این هرم بزرگ قرار بده که در حال تلاش برای نوعی دیگر از بودن هستن..
من هنوز جام زرینم بالای سرم نگه داشته شده عجله نکنید، بلاکچین، اعجاب واقعیت موجود زندگی هنوز میتونه سطح ترشح محرکهای مارو مرتعش کنه.. من همون آدمیام که در لحظه در حال تماشای عظمت خورشید و تابش اون به کهکشان و کره خاکیمونه.. سیاهچاله؟ ماده تاریک؟ نیروهای نامرئی؟ براستی که بشر همشیه راهی برای عدم درک و نامفهومی جلوی خودش گذاشته و به اندازه کافی بهش معنا و ارزش داده.. من جلوی خودم فقط شمارو دارم، اونارو نه.. من دنبال چیزه دیگهای ام.. زندگی به نظر طعم بهتری دارد..
