
دیشب از بس خسته بودم همونجا پشت میزکارم خوابم برد . نیمه های شب بود که صدای خش خش پا یا چیزی شبیه به خرناسه های عصبی و وحشتناک که از تو آشپزخونه میومد منو بیدار کرد سرم رو آروم بلند کردم و دیدم صدای خرناسه ها و جدال از توی آشپزخونست. آروم خودم رو به آشپزخونه رسوندم و دیدم بعله دوتا جن دارن با هم دعوا می کنن . دعواشون سر چاک چاک (نوعی پفک) که دیشب خریده بودم و گذاشته بودم رو ی اپن آشپزخونه بود و به محض اینکه منو دیدن چاک چاک و گذاشتن رو اپن و غیب شدن . منم رفتم از یخچال یه لیوان آب برداشتم خوردم و اومدم برم بخوابم سرجام که دیدم جای سم مانند دوتا جن روی بسته چاک چاک مونده منم برداشتمشو انداختم تو سطل زباله . با خودم می گفتم، واقعا زشت نیست دوتا جن سر چاک چاک با هم دعوا کنن !؟ خدا رو شکر که ما به همین راحتی چاک چاک می خریم و می خوریم.
ناگهان صدای افتادن سطل زباله به گوشم رسید چشامو باز کردم و دیدم پشت میزکارم خوابم برده ، ساعت 5.30 دقیقه بامداد ده شهریور یعنی اونا خواب بودن؟ نکنه اومده باشن واقعا بخوان از سطل زباله چاک چاک و بردارن یه دفعه از این فکر خندم گرفت بلند شدم رفتم آشپزخونه و دیدم ظروف یک بار مصرف افتادن کف آشپزخونه وضو گرفتم واسه نماز اما همش وسط نماز خندم می گرفت نه بخاطر اینکه فکر کردم جن اومده نه، چون یاد روزی افتادم که برای اولین بار جن گرفته بودم.
چیه؟ چرا اینجوری نیگا می کنین؟ چرا می خوای صفحه رو ببندی؟ آهای چیه؟ فکر می کنی خالی بندیه؟ شوخی می کنم؟ خب ببند . اما من جن گرفتم حالا اگه دوست داری بخون تا بهت ثابت شه .
**********************************************************************************
یادم تو همون دوران قبل از مدرسه (شیش سالگیم) یکی از بزرگترین تفریحات و لحظات خوش ، زمانی بود که هوا رو به تاریکی می رفت و همه بچه ها یا می رفتن یا به زور می بردنشون خونه، اما من تازه شیفت جدید کاریم شروع میشد .
درست پشت خونه ما یه خونه نیمه ساخته بود که صاحبش یه سه چهارسالی میشد که همونجوری نیمه کاره ولش کرده بود و رفته بود و توی حیاط اون خونه کلی بوته تمشک در اومده بود و یه مخفیگاه خیلی جذاب برای من به حساب میومد و تنها کسی که تونسته بود بجز به من اونجا رو ببینه یه عروسک بود که یه بار اونجا رو بهش نشون داده بودم و اونم کلی خوشش اومده بود( بعدا در مورد رازگاورید عروسک و همدم دوران کودکیم بیشتر می نویسم) . بله من شبها که هوا تاریک می شد می رفتم اونجا و با نفت و کبریتی که همونجا جاساز کرده بودم و از چوبهای نجاری باقی مونده از ساختمون آتیش روشن می کردم و تو عالم سرخ فام آتیش غوطه ور می شدم ، تا زمانی که صدای برادرام تو کوچه نمیپیچید که صدام می کردن خونه نمی رفتم اما همینکه صداشونو می شنیدم از دیوار می پریدم تو خونمون و با حالت طلبکارانه می گفتم بابا من خیلی وقته که خونم و فروهر ،داداشمم یه پس گردنی می زد که آره پس ای بوی دود چیه؟ ولی من که نمی خواستم مخفیگاه خودمو لو بدم و اون مکان رو تنها واسه خودم می خواستم به خوردن پس گردنی رضایت می دادم اما تو دلم آرزو می کردم ایکاش زور داشتم و الان می زدم لهش می کردم و هزارتا فحش ناجور که الان نمی تونم بگم تو دلم نثارش می کردم و دعا می کردم زودتر بزرگ شم تا حسابشو کف دستش بزارم اما فروهر که می دونست من زورم بهش نمی رسه و از طرفی تو چهره من غضب داد می زد می گفت: هان؟ چیه؟ حرف بزن دیگه؟ لال شدی؟ و من از کنارش رد می شدم که بقول معروف:
مرغ زیرک چون بدام افتد تحمل بایدش
اما این بوی دود دائمی خلاصه کنجکاوی برادرهای من فرهور ، فروهر ، راستین و رامتین رو برانگیخت و خلاصه با همه مواظبتهایی که می کردم مخفیگاه من رو پیدا کردن و به جمع من اضافه شدن البته خیلی هم بد نشد چون اولا از شر پس گردنیها راحت شدم و هم اینکه لذیذ ترین خوراکی جهان که هنوزم مزه اش زیر زبونمه به بزم ما اضافه شد و اون چیزی نبود بجز سیب زمینی ، وقتی زیر آتیش کباب میکردیم و می خوردیم برامون از هر غذایی لذیذتر بود بعد که به صورت همدیگه نگاه می کردیم از سیاه شدن دست و دهن ریسه می رفتیم ،هر چند می دونستیم الان خونه یه کتک مفصل انتظارمونو می کشه.
(راستش الان که این خاطره رو بازگو می کنم لذت اون سیب زمینی ها زیر دندونمه و وقتی الان ماهی ازون برون جلوم می زارن یادم میافته که خیلیا امشب هم مثل دیشب و سایر شبها گشنه خوابیدن کوفتم میشه و غبطه می خورم به اون آرادک و اون سیب زمینی ها و سیاهی دور دهنها و امروز سیاه بودن حرفهامون واقعا آدما هر چقدر کمتر می فهمن بیشتر لذت می برن)
اما تو این جمع چندتا از بچه های کوچه های بالا و پایین هم اضافه شده بودن ، تو این جو و در این خونه خرابه و بوته های سیاه تمشک وحشی و آتیش معلومه که داستان گفتن بچه ها واسه هم نیز شروع می شد و غالب این داستانها هم با توجه به زمان تاریکی و جوی که شرح دادم داستانهای ترسناک بود از خانواده اجنه .
یکی بچه های چندتا کوچه پائینتر که تازه چند ماهی بود اومده بودن تو محله ما احمد بود از خرم آباد که من اسمشو گذاشته بودم احمد چپق و همه هم به تبعیت از آرادک اونو به همین نام صدا میزدن . این احمد چپق استاد داستانهای جنی بود بی شک اگه هیچکاک داستانهای اونو به فیلم تبدیل می کرد اوضاعش از الان خیلی بهتر بود . همه داستانهای احمد چپق هم تو خرم آباد روی می داد حالا چرا نمی دونم اما ما فهمیدیم بازار اجنه اونجا خیلی گرمتر از شماله.
جونم براتون بگه این داستانها اینقدر وحشتناک بود و ما اینقدر می ترسیدیم که شبا اگه جامونم خیس می کردیم جرات نداشتیم بریم دستشویی، خوب یادمه یه شب دیدم داداشم بهراد منو صدا می کنه بیدار شدم گفتم چیه ؟
گفت شاش دارم
گفتم : خب برو دستشویی گفت : می ترسم .
گفتم : خب منم می ترسم .
خلاصه فرهور و فروهرم صدا کردیم و چهارتایی رفتیم دستشویی اما هر کاری کردیم بهراد جرات نکرد بره تو و به ناچار چهار تایی رفتیم و.....
حتما می گین اینا چقدر ترسو بودن نه عزیز من اگه شما وقتی احمد چپق داشت داستانشو تعریف می کرد لحن و صداشو می شنیدید اونم تو اون فضا دیگه این قضاوت رو نمی کردید . احمد چپق مثل بعضی از آدما(....) اونقدر خوب چاخان می کرد که حتی خودشم باورش می شد و می ترسید و موقع رفتن قسمم می داد که برسونمش و من هم می رسوندم اما موقع برگشت دمپایی هامو می کردم تو شلوارم و حالا ندو کی بدو و چشم بسته می دویدم تا خونه اینکه چه بلایی سر پاها میومد بماند. یک شب احمد چپق یه داستان خیلی ترسناک از اینکه عموش تونسته بود یک جن رو شکار کنه تعریف کرد اون گفت : که عموش گله رو برای چرا برده بود که موقع برگشت می خوره به تاریکی و تو این تاریکی یک دفعه می بینه که یکی از بره هاش غیب شد عموم تا بر می گرده می بینه که یکی دیگه هم نیست اما تا میاد حرف بزنه می بینه یک موجود بزرگ و سیاه که سرش شبیه آدم بوده ولی شاخ داشته و بدنش هم پر از مو بوده و بجای انگشت سم داشته میاد طرفه عموش و عموی احمد می فهمه این جنه واسه همین شروع می کنه به فرار کردن و جنه هم دنبالش .
تصور کنید هفت ، هشتا بچه تاریکی،صدای بال زدن جغدها نور قرمز و زرد آتیش که تو چهره بچه ها افتاده و همه از ترس به همدیگه چسبیدن و چشمای وحشت زده ما و لحن احمد چپق که هی بالا پائین میره چه جوی رو حاکم می کنه.
آره چپق ادامه داد که : عموش می دونست فقط یک راه داره برای اینکه جن و شکار کنه چون هر کی جن داشته باشه زود پولدار میشه آخه جنا جای همه گنج ها رو بلدن و اون راه این بود که یه سنجاق قفلی فرو کنه تو بدن اون جن . خلاصه جنه می رسه به عموی احمد چپق و اونم سریع سوزن رو فرو می کنه تو بدن جنه و جنه در جا خشک می شه و الان عموی احمد کلی پول داره و جنه هم یه جایی قایم کرده .
وقتی احمد خفه شد هیچکس پلک نمی زد حتی سیب زمینی ها رو هم نخوردیم و تند رفتیم خونه هامون وقتی احمد و رسوندم ازش پرسیدم : اگه جنه عموت رو می گرفت چی ؟
چپق گفت : اغلب جن ها با آدما کاری ندارن اون بدش بود.
گفتم : جنای خوب هم جای گنج ها رو بلدن ؟
احمد چپق هم گفت : آره همه بلدن و درو بست و رفت تو .
اون روز دیگه تا خونه ندویدم بلکه فکر کردم اگه یه جن بگیرم پولدار می شم واسه همین آرادک تصمیم گرفت یه جن بگیره .
ادامه این خاطره رو فردا می گم چون هم انگشتم درد گرفته و هم حجم این خاطره زیاد میشه دوست من اگه برای شما خاطرات من و بهتر بگم خودت مهمه حتما نظراتت رو بزار و تو این خاطره ها با من و دوستانم شریک شید تا یه فرهنگ تبادل اندیشه و خاطره ایجاد کنیم و لطفا برای دوستان خودت ارسالش کن تا همه به هم بپیوندیم
با سپاس آرادک