قربانیان خشونت خانگی، دچار آسیب های جدی می شوند که در رفتار و گفتار آنها مشخص خواهد بود. برخی علائم در تمامی سنین قابل مشاهده است. برای آن متوجه شوید یکی از اعضای خانواده و یا آشنایان شما، قربانی خشونت خانگی هستند یا خیر؟ باید به این علائم دقت نمایید.
علائم خشونت خانگی در کودکان
درمواردی ممکن است کودک مانند بزرگسالان رفتار کند و سعی نماید مسئولیت های آن ها مانند مراقبت از خواهر و برادر کوچکتر خود را بر عهده بگیرد.
عدم تمرکز و افت نمرات در مدرسه
کبودی ها و زخم های غیر قابل توضیح داشته باشند و از حرف زدن درمورد آن، خودداری نمایند.
ترس از صحبت با والدین و فاصله گرفتن از آنها
دوری کردن از دوستان و همسالان
اختلال در خواب و شب ادراری
علائم خشونت خانگی در نوجوانان
تغییر غیر قابل پیش بینی در سبک لباس پوشیدن و آرایش کردن در دختران
نوسانات خلقی شدید؛ مانند اینکه مدام از حالت غمگین به حالت شاد در می آیند و برعکس.
دوستی با افراد گوناگون
افت تحصیلی و ترک تحصیل
کاهش اعتماد به نفس
فرار از خانه
رو آوردن به مصرف سیگار و مواد مخدر
علائم خشونت خانگی در بزرگسالان
استرس و اضطراب
فاصله گرفتن از انجام کارهای مورد علاقه
وابستگی بیش از اندازه به شریک عاطفی و یا برعکس؛ دوری کردن از او
اشاره های غیر مستقیم به خشونت خانگی
تغییرات شخصیتی
علائم خشونت خانگی در میانسالان
دوری کردن از دیگران و گوشه گیری
زیاده روی در مصرف دارو ها و به تبع بی حالی و بی حوصلگی
کاهش وزن قابل توجه
عدم استفاده از وسایل ضروری مانند سمعک و دندان مصنوعی و عصا
چرا قربانیان خشونت خانگی سکوت می کنند و در رابطه می مانند؟
اگر قربانی از قربانی بودن خود خسته شده است، چرا هنوز سکوت کرده و اقدامی در جهت تغییر وضعیت خود نمی کند؟ دلیل اینکه او هنوز رابطه خود را با فردی که او را تحقیر می کند را حفظ کرده چیست؟
1. نداشتن پشتیبان و فردی که او را حمایت کند
2. ترس از اینکه اگر واکنش و فرار او با شکست مواجه شود، به شکل بدتری مورد تجاوز و تحقیر قرار گیرد.
3. ترس از بی پولی و بزرگ کردن فرزند بدون حمایت مالی و عاطفی
4. عدم آگاهی درمورد رفتار درست و کمک گرفتن از دیگران
5. عدم توانایی در ترک فرزند و نگرانی درمورد سپردن آن ها به فردی بیمار
6. اعتقاد به اینکه برای فرزند بهتر است در کنار والدین بزرگ شود حتی اگر شرایط نامساعد باشد.
7. وجود باورهای مذهبی و اعتقادی افراطی و عیب دانستن طلاق میان خانواده ها
8. ترس از بی خانمان شدن
9. ترس از تنها زندگی کردن
10. علاقه شدید به شریک عاطفی و اعتقاد داشتن به اینکه می تواند او را تغییر دهد.
چگونه به قربانیان خشونت خانگی کمک کنیم؟
برای قربانی وقت بگذارید: زمان مناسبی را برای صحبت کردن با او کنار بگذارید و اطمینان حاصل کنید که اگر صحبت های او طولانی شد، شما قطع کننده تماس و صحبت نباشید. شما باید خودتان نیز از لحاظ روحی شرایط گوش دادن به حرف های قربانی را داشته باشید چرا که ممکن است دردهای زیادی را برای شما بازگو کند و اگر دارای روحیه حساس و ضعیفی باشید، ممکن است به خودتان آسیب وارد نمایید.
شروع کننده ی مکالمه باشید: اگر شما شاهد تغییرات در رفتار، وجود کبودی و زخم روی بدن آن ها بودید، سعی کنید به صورت غیر مستقیم و با لحنی که فرد متوجه شود شما دلسوز او هستید و قصد کمک کردن دارید، به او بگویید که با شما حرف بزند. این روند باید خیلی آهسته پیش رود و نباید هیچگونه استرسی و حس اجباری به شخص وارد نمایید تا در حرف زدن با شما مردد شود.
بدون قضاوت به قربانی گوش دهید: زمانی که موفق شدید مکالمه با قربانی را آغاز کنید، بدون اینکه به او مشاوره دهید و یا او را قضاوت کنید، به تمام صحبت هایش گوش دهید و حرف هایش تمام شود. قضاوت شما ممکن است او را از ادامه صحبت منصرف نماید.
راهکارهای غیرتخصصی ندهید: اگر یکی از نزدیکان شما مورد خشونت قرار گرفته است و قصد کمک به او را دارید، ضمن رعایت نکات گفته شده، سعی کنید راهکارهای غیرمنطقی و از روی احساسات شخصی ندهید. فقط به حرف های او گوش دهید و در نهایت او را به افراد متخصص معرفی نمایید. ممکن است راهکارهای شما، فقط شرایط را از آنچه که هست وخیم تر کند پس در این مورد دقت کافی داشته باشید.
آرامش داشته باشید و عصبانی نشوید: ممکن است در ابتدا، قربانی به حرف ها و توصیه های شما پاسخی ندهد و یا شما را نادیده بگیرد، به خاطر شرایطی که دارد این امکان نیز وجود دارد که با شما رفتار خوبی نداشته باشد و پرخاش کند. اما شما عصبانی نشوید و با آرامش صبر پیشه نمایید تا به مرور خود او متوجه قصد خیر و دلسوزی شما شود و با شما همکاری نماید.