ویرگول
ورودثبت نام
رو به جهان
رو به جهاناینجا من مینویسم بلکه بتونم با برگشتن و دیدن نوشته هام خودمو لابه لای کلمات و دغدغه هام پیدا کنم .
رو به جهان
رو به جهان
خواندن ۱ دقیقه·۶ سال پیش

چطور ميشه كه جوون ها و نوجون ها حضورشون كمرنگ ميشه تو جامعه !؟

امروز اتفاق جالبي براي من افتاد، امروز روزي بود كه سرخورده از تمام شكست ها و نرسيدن ها تصميم گرفتم براي اولين بار روي پاي خودم وايستم و سعي كن واسه پول در آوردن زحمت بكشم . و شروع كارم اينجوري بود كه رفتم سراغ ديوار، بخش اطلاعات و فناوري كه وارد كار تايپ فايل هاي صوتي و پي دي اف بشم ، شروع كار اينجوري بود كه بايد اول يه هزينه اي رو واريز ميكردم و بعد مشخصاتمو ميدادم و اوناهم برام كارو ارسال ميكردن تا اينجا كه اتفاق خاصي نيست ، موضوع مهم از اون جايي شروع ميشه كه من پول رو واريز كردم وبعد يك آن حس كردم ازم كلاهبرداري كردن و من موندم و يه دنيا ناراحتي ، اونقدر ناراحت شدم كه دچار يه سر درد شديد و عذاب آور شدم كه حتي تا الانم اثراتش پا برجاست .. اين سردرد به خاطرِ فكرِاز دست دادن اون چندر غاز پول نبود به خاطر اون حس سرخوردگيي بود كه به خاطر به انجام نرسوندن كارها به سراغم اومده بود و يك آن ياد فيلم درخت گلابي وحشي افتادم( البته كه تو اين فيلم ، شخصيت اصلي فيلم در موارد مهم تر، دچار سرخوردگي هاي بدتري شده بود) قصدم مقايسه نيست فقط از اين بابت به فكر سينان داستان افتادم كه ماهم مثل اون سرخورده ميشيم از هر بابتي و شروع هر كاري يك آن متوجه شدم چقدر بد كه هيچ حس اعتمادي به هم وطنم نداره و چقدر سخته پول در آوردن مخصوصا جايي مثل ايران كه هركاري رو شروع كني بايد منتظر باشي كه يكي يه جايي بهت نارو بزنه .. آفت اين جامعه تمام اون سرخوردگي هايي كه هركدوم از ماها به عنوان جوون يا نوجون و جديدا كودك تو اين مرز و بوم تجربه ميكنيم .

۳
۴
رو به جهان
رو به جهان
اینجا من مینویسم بلکه بتونم با برگشتن و دیدن نوشته هام خودمو لابه لای کلمات و دغدغه هام پیدا کنم .
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید