
این روزها گم شدهام...
بین افکار ترسناک و احساسات عجیب و غریب...
انگار کلافی از سردرگمی دورم پیچیده و مرا در بر گرفته.
کابوس زندگی و سراب رویا...
برای نجات یافتن از رویایی که هنوز در ذهن زنده است چه باید کرد؟
برای رهایی از آرزوهایی که بر باد رفتهاند چه باید کرد؟
این شبها اتاقم برایم کوچک است.
خانه انگار چهار قدم بیشتر نیست.
تا کی می توان درها را یکی یکی باز کرد و اتاقها را با قدمهای سریع و بلند پیمود؟
تا کجا میشود پنجرهها را گشود و به در و دیوار خانه چنگ زد؟
من این روزها خستگی مفرط و بیحسی مطلقم!