خیلی یهویی وارد ویرگول شدم و دیدم به مناسبت تولد ۸ سالگی ویرگول یه گردونه پر از جایزه گذاشتن و روش کلیک کردم. گردونه رو چرخوندم و نوشت شما برندهی شاهنامهی فردوسی شدهاید. هنوز کل جوایز رو ندیده بودم و نمیدونستم کلا دو نفر این جایزه رو برنده میشن. اول فکر کردم فقط پی دی اف کتاب مثلا توی اپلیکیشن طاقچه یا یه چیزی مشابه اینهاست. اما بعد یه پیامک دریافت کردم که نوشته بود به زودی برای گرفتن آدرس و اطلاعات بیشتر و ارسال جایزه باهاتون تماس میگیریم.

کلی خوشحال شده بودم و منتظر بودم. از من بیشتر برادرم هیجان داشت و هر از گاهی تلاش میکرد با روشهای مختلف سر به سرم بذاره. مثلا با گوشی مامانم پیام میداد و فکر میکرد من قرار نیست متوجه بشم.

چند روز بعد از طرف تیم ویرگول باهام تماس گرفتن و انقدر خانمی که پشت تلفن باهام صحبت کرد خوش برخورد و مهربون بود که دلم میخواست بگم اصلا شاهنامهی من برای خودتون. نفرستادین هم اشکال نداره فدای سرتون.
تا اینکه جنگ شد و دیگه اصلا از فکرش بیرون اومده بودم که یه روز صبح یه شمارهی ناشناس باهام تماس گرفت. آقای پستچی بود که بهم گفت بیا دم در و بستهات رو تحویل بگیر.
دوییدم و چادر پوشیدم و سریع رفتم دم در. به محض خداحافظی با آقای پستچی پریدم توی خونه و سریع بسته رو که خیلی هم سنگین و بزرگ بود باز کردم. خیلی محکم و خوب بسته بندی شده بود که توی مسیر آسیب نبینه.
یه کتاب شاهنامهی بزرگ و خوشگل که کیفیت تصویرهاش و برگههاش واقعا عالی بود. یه نامه از طرف تیم ویرگول و یه بوکمارک فلزی با طرح ویرگول.
توی اون اوضاع واقعا رسیدن این بسته حالم رو خوب کرد. جوری که حتی توی دفتر جاماندهها هم ازش نوشتم. (بعدا شاید بیشتر درمورد این دفترم توضیح دادم.)
چند روز بعد هم دوباره باهام تماس گرفتن که مطمئن شن بستهام به دستم رسیده و سالم رسیده یا نه. از شدت پیگیر بودن و مهربون بودنشون پشت تلفن داشتم ذوب میشدم.
از همینجا باز هم ازشون تشکر میکنم و تولد ۸ سالگی ویرگول رو دوباره تبریک میگم. خیلی خیلی ممنونم بابت این فضایی که برامون ایجاد کردین و باعث شدین بیشتر بخونیم و بیشتر بنویسیم.








