منِ جوگیر

جوگیرترین حالت من رو توی جمعه‌های آزمون مشاهده می‌کنید. یه جوری برنامه‌ی فوق فشرده برای دو هفته‌ی پیش رو می‌چینم که شتر با بارش توش گم می‌شه و زانوی فیل زیر سنگینیش خم می‌شه.

دیروز مدرسه برامون کلاس تست گذاشته بود و تا شب مدرسه بودیم.

حتی ناهار هم با خودم برده بودم و ظهر هم برنگشتم خونه.

وقتی برگشتم انقدر خسته بودم که موقع خوندن زیست خوابم برد. حتی نفهمیدم کی و چجوری خوابم برد. صبح هم که بیدار شدم رو تخت بودم در حالی که شب روی زمین زیست می‌خوندم و رو کتاب خوابم برده بود.

از صبح تا ظهر داشتم به این قضیه فکر می‌کردم که چجوری ممکنه. بعد از مدرسه از مامانم پرسیدم و گفت که نصفه شب که اومده من روی تخت بودم و لامپ اتاقمم روشن بوده و همچنان این قضیه برای من در هاله‌ای از ابهامه.

خلاصه که از برنامه‌هام عقب افتادم و اعصابم خورده و الان قابلیت اینو دارم که آدم بکشم.

یه جوری داشتم می‌پریدم به بچه‌ها که خودمم خندم گرفته بود.

خلاصه که فعلا به پر و پای من نپیچید تا مرتکب قتل نشم.