ویرگول
ورودثبت نام
آنه^^
آنه^^[تکرار غریبانه‌ی روزهای آنه سرانجام این‌گونه گذشت...]
آنه^^
آنه^^
خواندن ۱ دقیقه·۳ سال پیش

شب که می‌شود...


شب که می‌شود، نبودنت را برایم یادآوری می‌کند.

چشمانم به در خشک می‌شود، زانوهایم در آغوشم جا خوش می‌کنند، بغض گلویم را می‌فشارد و آرام با خود سخن می‌گویم:« ای گداز دل! نفسی اشک شو به دیده بیا...!»

اشک‌هایم باریدن می‌گیرد.

دلتنگی اتفاق عجیبی است، گویی خواهی مرد.

گاهی مرگ نقاب می‌زند و می‌شود دلتنگی...

دلتنگ همان پنجره‌ام، همانی که بار آخر نگاهت را قاب گرفته بود.

خسته‌ام! به بلندای تمام شب‌های دلتنگی و به سرسختی آخرین روز پاییز.

این روزها نبودنت را نمی‌توانم تحمل کنم. نبودنت، شاهرگ نفس‌هایم را بریده است و تاب زنده ماندن در من، هر روز به سمت نابودی کوچ می‌کند.

چشمانم را می‌بندم و با خیال آمدنت به خواب می‌روم.

بالاخره یک روز خسته می‌شوی از نیامدن.

دلنوشتهشبدلتنگی
۱۴
۴
آنه^^
آنه^^
[تکرار غریبانه‌ی روزهای آنه سرانجام این‌گونه گذشت...]
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید