جناب آقای دکتر سیمایی صراف؛ اخیراً فرموده‌اید که نهاد علم باید منزه باشد؛ سخنی که اصل آن محل تأمل نیست. اما در منظومه فکری انقلاب اسلامی، پیش از نهاد بشری علم، جایگاه ولایت فقیه است که عهده‌دار هدایت و صیانت از مسیر نظام اسلامی است. بنابراین منزه بودن نهاد علم، به معنای مصونیت دانشگاه از نقد، قانون و هدایت ولی‌فقیه نیست. دانشگاه اگر بخواهد دانشگاه بماند، باید هم‌زمان پایبند به علم، قانون و ارزش‌های اسلامی باشد؛ نه اینکه «منزه بودن» به بهانه‌ای برای عبور از قانون و بی‌تفاوتی نسبت به ناهنجاری‌های فرهنگی تبدیل شود.
دانشگاه‌های ما باید محل تحصیل علم باشند و نه جولان مشتی سلطنت‌طلب، جاسوس آمریکایی و امثالهم. شما نیز به جای پرداختن به حواشی و جاده صاف‌کنی برای آشوب‌گران، با عوامل فتنه و مقدمه‌سازان جنگ ویرانگر برخورد کنید. آقای وزیر، شما نباید خود را حق مطلق بدانید؛ آن هم با اوضاعی که در اسفند ۱۴۰۴ در دانشگاه‌ها رقم زدید. آیا اکنون که اشتباهات مدیریتی شما تبدیل به یکی از عوامل فجایع فتنه و جنگ شد، نباید به دنبال جبران اشتباهات خویش باشید؟ اگر به‌دنبال تحقیق و نظر کارشناسی در مورد عوامل فتنه و ناهنجاری هستید، مراجع مربوطه بررسی و حکم خود را صادر کرده‌اند. وظیفه شما اجرای همان مقررات مصوب است، نه تقلیل آن با ملاحظات سیاسی و مصلحت‌سنجی‌های بی‌جا.
در کنار این مسئله، اظهارات و رویه‌های اخیر جنابعالی در قبال ناهنجاری‌های فرهنگی، نگرانی‌های جدی‌تری را به وجود آورده است. صحبت‌هایی که از شما نقل می‌شود و تصمیم‌هایی که در عمل اتخاذ می‌گردد، نتیجه‌ای جز عادی‌سازی ضدارزش ها در دانشگاه ندارد. ترویج بی‌ضابطگی و عبور از هنجارهای قانونی و شرعی، امروز در برخی دانشگاه‌ها به‌صورت علنی دیده می‌شود و متأسفانه به جای برخورد قاطع، شاهد سکوت، توجیه و حتی همراهی وزارتخانه شما هستیم. این رویکرد، با مسئولیت وزارت علوم در صیانت از فرهنگ اسلامی و اجرای قوانین هنجاری کاملاً ناسازگار است. عادی‌سازی ناهنجاری، بسیار خطرناک‌تر از یک تخلف موردی است؛ زیرا مرزهای قانونی و ارزشی را در ذهن نسل جوان جابه‌جا می‌کند و زمینه را برای هنجارشکنی‌های بزرگ‌تر فراهم می‌سازد.
هوشیار باشید که فرصت دادن به این افراد، راه تکرار همان مسیر را باز می‌کند و خون رهبر شهید و شهیدان پرشمار جنگ رمضان را به فراموشی می‌سپارد. اگر اتفاقاتی مشابه اسفند ۱۴۰۴ تکرار شود، مسئولیت آن متوجه مدیری است که امروز دوباره همان مسیر غلط منتهی به اسفند را در پیش می‌گیرد و جنابعالی باید پاسخ‌گوی آن باشید. متخصصان امور اجتماعی نیز نسبت به پیامدهای تعلل و اغماض هشدار داده‌اند. تعلل در اجرای تصمیمات، به‌جای درمان مسئله، زمینه رشد و بازتولید آن را فراهم خواهد کرد.
در نهایت، اگر قرار است قرآن و قانون همه‌جانبه اجرا شوند، نمی‌توان بخش‌هایی را که با ملاحظات شخصی و سیاسی سازگار نیست، نادیده گرفت. دانشگاه محل علم است، اما علم نباید بهانه‌ای برای بی‌ضابطگی باشد. اگر قرار است قانون اجرا شود، همه باید در برابر آن یکسان باشند؛ نه اینکه عده ای جنگ طلب بی دین در دانشگاه جولان بدهند و مجازات بازدارنده ای هم وجود نداشته باشد. از جنابعالی انتظار می‌رود با برخورد قاطع و قانونی با جریان‌های سلطنت‌طلب و ضد انقلاب، جلوگیری از عادی‌سازی ناهنجاری‌های فرهنگی به خصوص در مسئله حجاب، و عدم تکرار رویه های آسیب زای گذشته، مسئولیت تاریخی خود را در صیانت از دانشگاه اسلامی و انقلابی به انجام رسانید.
نویسنده: علیرضا نوروزبیگی، ورودی ۱۴۰۴ مهندسی کامپیوتر، عضو واحد عقیدتی فرهنگی انجمن اسلامی امیرکبیر
والسلام علیکم و رحمه‌الله و برکاته
