
فرض کنید در محله ی زندگی شما، یک خانه گروهی وجود داشته باشد که عدهای افراد گردنکلفت و شرور در آن زندگی کنند و تمام محله از آنها بخاطر موقعیت مالی و قدرتی که دارند حساب ببرند. تعدادی از این افراد شرور به خانه شما حمله میکنند، تعدادی از افراد خانواده شما را بکشند، بخش زیادی از خانه شما را تحت تصرف خودشان درآورند، در آنجا ساکن شوند و همچنان با اذیت و آزار سعی کنند آن بخشی از خانه که در اختیار شماست را هم از چنگتان درآورند.
شما از همسایهها، فامیل، دوستان و آشنایانتان میخواهید به کمک شما بیایند تا این افراد را از خانهتان بیرون کنید و تقاص خون عزیزانتان را از آنها بگیرید؛ اما آنها میدانند که اگر بخواهند با این افراد شرور مقابله کنند، با بقیه گردنکلفتان محلهتان که حامی آنها هستند طرف خواهند بود و تحت فشار قرار میگیرند و به خطر میافتند، به همین دلیل میترسند و پا پس میکشند؛ چون توانایی مقابله با آنها را ندارند و موقعیت و خانههای خودشان هم در خطر قرار میگیرد. با یک پیشنهاد از طرف زورگویان روبهرو می شوند: "بیایید واسطهگری کنیم و به نزاع بین ساکنان خانه پایان دهیم و از آنها بخواهیم باهمدیگر سازش کرده، در همان خانه زندگی کنند". اگر دوستان و آشنایانتان به جای کمک به شما، این پیشنهاد را قبول کنند چه حالی پیدا میکنید؟ قطعا متوجه مضحکبودن این پیشنهاد هستید! شما چطور میتوانید وجود قاتلان عزیزانتان را که در خانهتان جاخوش کردهاند بپذیرید؟ قاتلانی که به همین هم راضی نیستند و روزبهروز بیشتر خانهتان را به تصرف در میآورند. این واسطهگری همان کاریست که سازمان ملل متحد و آمریکا در قبال فلسطینیانی که مورد هجوم صهیونیستها قرار گرفتهاند، انجام داد.
حامی بی چشمداشت مردم فلسطین
امام خمینی چند ماه پیش از انقلاب اسلامی (آذر ۵٧ ) در مصاحبه با خبرنگاران خارجی، در پاسخ به این سوال که:«آیا این درست است که شما طرفدار اهداف سازمان آزادی بخش فلسطین هستید؟» پاسخ دادند:«ما طرفدار مظلوم هستیم، هرکس هرکجا که مظلوم باشد، ما طرفدار آنها هستیم و فلسطینیها مظلوم هستند، اسرائیل به آنها ظلم کرده است. به این جهت ما طرفدار آنها هستیم.»
همچنین در پاسخ به این پرسش که:«چنانچه دولت شاه برود و دولت حضرت عالی روی کار بیاید، چه تغییراتی در روابط شما با اسرائیل رخ خواهد داد؟» بیان کردند:«ما اسرائیل را طرد خواهیم کرد و هیچ رابطهای با او نخواهیم داشت. اسرائیل دولت غاصب است و با ما دشمن. هیچ نفتی از ایران به اسرائیل نخواهد رفت.»
حال اگر خود را جای هرکسی که در آن زمان، در فلسطین برای آزادی میهنش و دفاع از سرزمینش تلاش میکند بگذاریم، شنیدن این سخنان از یک عالم مسلمان در منطقه که قیام کرده و قصد ساختن یک حکومت اسلامی را دارد برایمان بسیار دلگرمکننده خواهد بود، چون حس میکنیم در جهان حکومتی میتواند به وجود بیاید که دغدغه ما را داشته باشد؛ حکومتی که علاوه بر طرفداری از مردم مظلوم فلسطین، اسرائیل را هم با جرئت محکوم میکند و به رسمیت نمی شناسد و با پیروزی انقلاب اسلامی و تشکیل حکومت اسلامی امید تازهای در وجودمان جان خواهد گرفت.
اتحاد بخاطر اسلام، نه خون عربی
با پیروزی انقلاب اسلامی ایران، بیداری اسلامی سرمشقی شد برای دیگر ملل اسلامی، و این ذهنیت را به وجود آورد که بازگشت به آنچه دوران طلایی اسلام نامیده میشود، ممکن است.
پیش از انقلاب اسلامی ایران نهضتهایی مانند اخوانالمسلمین و گروههای انشعابی آن در جهان عرب و در مصر وجود داشتند اما پس از آن، اسلامگرایی به شیوه جدیدی در کشورهای غرب آسیا پدیدار شد.
پیش از انقلاب ایران عاملی که فلسطینیان را به دیگر ملل جهان پیوند میداد عربیت و ملیگرایی عربی بود و اسلام در درجه دوم قرار داشت، اما پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، اسلام عاملی موثر و نیرومند برای اتحاد و پیروزی مبارزان مسلمان فلسطین شد و روابط ایران و فلسطین وارد مرحله جدیدی گشت؛ زیرا یکی از حامیان بزرگ اسرائیل در منطقه یعنی ایران زمان پهلوی، نابود شده و به جای آن یک پشتیبان نیرومند و صادق برای فلسطین و رزمندگان آن پدیدار شده بود.
راه نجات فلسطین، مقاومت یا سازش؟
برای نجات فلسطین، اختلاف نظرهایی وجود داشته است. فلسطین مدتها در کشمکش میان دو جریان سازش و مقاومت بوده است. جریان سازش از سوی حکام عرب، اسراییل و غربی حمایت میشود و جریان مذاکره از سوی ملتهای اسلامی، محور مقاومت منطقهای به رهبری جمهوری اسلامی ایران و آزادیخواهان جهان پشتیبانی میشود. جریان سازش دارای دستورکاری فلسطینی-غربی است و جریان مقاومت دستور کار فلسطینی- اسلامی دارد.
گذر زمان نشان داد سازش بی فایده است؛ قرارداد شرمالشیخ، اسلو یا کمپ دیوید کاری از پیش نبرد و اساسا صهیونیستها ثابت کردند به قراردادها معتقد و پایبند نیستند و منطق رفتار در مقابل کسانی که پیمان شکن هستند، مقاومت و ایستادگی است؛ کاری که فلسطینیها، لبنانیها و گروههای فلسطینی و لبنانی و حزبالله و حماس و دیگر گروههای مقاومت کردند.
تا دیروز ابتکار عمل به دست بعضی از سازمانهای به ظاهر آزادیبخش در میزهای مذاکره بود، ولی پیام انقلاب اسلامی، پیام مقاومت و ایستادگی در مقابل دشمن بود و این پیام جواب داد؛ امروز ابتکار عمل به دست مجاهدین است.
آنهایی که فکر می کردند راه نجات فلسطین در میزهای مذاکره و سخن گفتن و نشستن با کسانی است که منطق سرشان نمیشود، اشتباه کردند و دیدند که جریان سازش با صهیونیستها شکست خورده است.
قدس، آرمان جمهوری اسلامی
از اصول سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران می توان «تشکیل امت واحد جهانی» را نام برد که وحدت فکری و روحیه برادری میان همه مسلمانان برقرار شود و ملتهای مسلمان، خودشان با آگاهی لازم علیه حکومتهای ستمگر قیام کرده و زمینه تشکیل حکومت اسلامی فراهم کنند؛ که «إِنَّ اللهَ لاَ یُغَیِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى یُغَیِّرُواْ مَا بِأَنْفُسِهِمْ»
همچنین طبق اصل ١۵۴ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران داریم:
جمهوری اسلامی ایران سعادت انسان در کل جامعه بشری را آرمان خود میداند و استقلال و آزادی و حکومت حق و عدل را حق همه مردم جهان میشناسد. بنابرین در عین خودداری کامل از هرگونه دخالت در امور داخلی ملتهای دیگر، از مبارزه حق طلبانه مستضعفین در برابر مستکبرین در هر نقطه از جهان پشتیبانی میکند.
حال اگر بخواهیم حمایت سایر حکام عرب از فلسطین را با حمایتی که جمهوری اسلامی انجام داده است مقایسه کنیم، میتوانیم به بررسی حمایت صدام حسین(پنجمین رییسجمهور عراق) و جمال عبدالناصر(دومین رئیس جمهور مصر پس از سرنگونی نظام پادشاهی در این کشور) که اقدامات قابل توجهی در این زمینه انجام دادهاند، بپردازیم.
صدام در پی تبدیلشدن به مرد جهان عرب
صدام را همه ما میشناسیم؛ به چکیدن خون شهیدانمان از دستانش، به بمبهایی که روی سر مردمانمان انداخته، به خرابیهایی که در شهرهایمان به بار آورده، به جنگ نابرابری که با ما کرد. حتی تا سالها بعد از جنگ، لعنتکردن صدام ورد زبان خیلیها بود. اسماً مسلمان بود ولی در کودککشی، در جنایت، در تصرف خاک یک کشور برای خودش یک پا صهیونیست بود.
حتما متعجب خواهید شد اگر بدانید صدام به گروههای مبارز فلسطینی از قبیل حماس کمکهای بینظیر مالی و نظامی کرده است! او مجموعا ۳۵ میلیون دلار به خانواده شهدای فلسطینی کمک کردهاست. همچنین تهدید نظامی اسرائیل را با شلیک چندین موشک در جنگ اول خلیج فارس به سوی این رژیم اشغالگر عملی کرده است و... . توجه داشته باشید که این اقدامات در زمانی رخ داده که اکثر قریب به اتفاق سران جهان اسلام در حمایت از فلسطین به صدور بیانیهها و تشکیل اجلاسها بسنده میکردند.
اما چرا صدام حسین، حاکم مستبد و ظالم عراق باید چنین اقداماتی را انجام داده باشد؟ از سر خیرخواهی؟ انسان دوستی؟ مقابله با ظلم و ستم؟ عمل به وظیفه شرعی؟ کمک به مظلومان فلسطین؟ حتی گفتنش هم برایمان خندهدار است. حقیقت این است که او برای کسب وجهه در جهان عرب و کسب لقب «مرد جهان عرب»، این اقدامات را انجام داد. لازم به ذکر است که گرچه صدام ادعا میکرد که رژیم صهیونیستی تهدیدی برای منطقه است؛ اما در دوران جنگ با ایران، نه تنها هیچ اقدام عملی علیه صهیونیستها انجام نداد، بلکه کنشها و سیاستهای رژیم بعث عراق و رژیم صهیونیستی مکمل اهداف یکدیگر بود. صدام حتی در یک مورد راهپیمایی ضداسرائیلیِ روز قدس را در همدان بمباران کرد.
جمال عبدالناصر، در رویای یکپارچگی عربی
او یکی از مهمترین سیاستمداران عرب در جهان معاصر بود که با اندیشههای پانعربی به حمایت از مردم فلسطین مقابل غرب و اشغالگری صهیونیسم پرداخت.؛ اما باید توجه کرد که او میگفت برای دفاع از فلسطین دست یاری به سوی همه اعراب دراز میکند، اما اعرابی که آزاد شده باشند و این آزادی یعنی آنکه به رهبری مصر روی کشورهای عربی صحه بگذارند.
ناصر بارها سوگند می خورد که نبرد خود را علیه استعمار تا زوال اسرائیل ادامه خواهد داد، اما بهدنبال این سوگندها جملات مکملی هم بوده است که این جملات برای اهل تحقیق درخور بررسی است و ما همه آن جملهها را که در خطابههای گوناگون و در شرایط مختلف بیان شده در چند سطر خلاصه میکنیم:«من این نبرد را علیه استعمار تا زوال اسرائیل و آزاد کردن اراضی غصب شده فلسطین ادامه خواهم داد و در این راه از همه نیروهای انسانی دنیای عرب کمک خواهم گرفت و فقط فقط کسانی در این سنگر همرزم ما خواهند بود که جزئی از دنیای آزاد شده عرب باشند یعنی فقط آزادگان ما را یاری خواهند کرد.»
او در مشی حکومتی خود روشی دیکتاتورمآبانه داشت و در زمینه اتحاد کشورهای عربی با دخالتهای بیجایش، کاملاً ناموفق بود. همچنین مشی دیکتاتوری در حکومت باعث شد تا حقایق نبرد با اسرائیل به مردم مصر و سایر اعراب اعلام نشود. به همین دلیل نیز فرصتهای بسیاری در این نبرد از دست رفت.
درباره صادق بودن یا نبودن ناصر در دفاع از ملت فلسطین نمیتوان به روشنی نظر قاطعی را بیان کرد. به هر حال او هرچند که باعث از دسترفتن برخی از فرصتها شد، اما تلاش بسیاری در جهت مبارزه با استعمار و اسرائیل کرد. او و اقداماتش تب تندی بودند که زود عرق کردند. به همین دلیل نیز پس از درگذشت او، مصر که پایگاه اصلی جهان اسلام در جهت مبارزه با اسرائیل بود، به سرعت هرچه تمام تر با اسرائیل پیمان سازش و صلح امضا کرد.
خالصانه تا پای جان، برای دفاع از مظلوم
اما جوانان انقلابی که در خط امام حرکت می کردند، چه آرمانهایی داشتند؟ و مظلومان فلسطین کجای آن آرمانها بودند؟ برای پرداختن به این موضوع سراغ شهدای انقلاب اسلامی میرویم، از شهدای مبارزه با رژیم ستمشاهی گرفته تا شهدای دفاع مقدس و مدافعین حرم؛ آرمان آزادی قدس شریف در رفتار و کلام شهدا و رزمندگان ما هویداست. باید توجه کرد این افراد به جز دینشان اسلام، وجه اشتراک دیگری با فلسطینی ها نداشتند؛ آن ها پیرو خط امامی بودند که طرفدار مظلوم بود و قیام بر علیه ظلم را، چه پهلوی باشد و به مردم کشور خودش ظلم کند، چه اسرائیل باشد و غاصب فلسطین، وظیفه شرعی میدانست.
از جمله این شهدا شهید محمدحسین اثنیعشری است که به عنوان اولین شهید ایرانی در فلسطین به شمار میرود؛ ۲۱ سال بیشتر نداشت اما اوایل پیروزی انقلاب اسلامی با هدف کمک به مردم مظلوم فلسطین راهی میدان شد. وقتی که خانوادهاش به او گفتند:«بمان و به انقلاب اسلامی خدمت کن» در پاسخ گفت:«انقلاب ما به پیروزی رسیده است. آن را به دست بچههای دیگر میسپاریم و خودمان که توان داریم میرویم به مردم فلسطین کمک کنیم. فلسطینیها مستضعف هستند و نیاز به کمک دارند.»
او که تنها پسر خانواده بود، ۱۴ ماه در فلسطین مجاهدت کرد و سرانجام در عملیات دهم آذرماه سال ۱۳۵۹ با اصابت ترکش خمپاره به شهادت رسید. پیکر مطهر این شهید در میان شهدای فلسطینی آرام گرفت.
حاج احمد متوسلیان را به عنوان نماد مقاومت در برابر اسرائیل میشناسیم. فرماندهای که برای مبارزه با رژیم صهیونیستی رفت و دیگر بازنگشت و اکنون در آستانه ۴۰ سال بیخبری از این فرمانده هستیم. حاج احمد در آخرین سخنرانی خود خطاب به رزمندگان گفت: «هر شهرى که توسط اسرائیلىها محاصره شده آزاد خواهیم کرد و اسرائیل را به سقوط مىکشانیم. روزى اسرائیل چنان بترسد و در فکر باشد که مبادا از لوله سلاحمان، به جاى گلوله، پاسدار بیرون بیاید. با اسرائیل وارد جنگ خواهیم شد و عملیاتمان را علیه آنها شروع خواهیم کرد. هر کس با ماست؛ بسمالله! هر کس با ما نیست، خداحافظ! ما با ایمانمان مىجنگیم؛ جندالله با ایمانش مىجنگد. بگذار بوقهاى تبلیغاتى رسانههاى صهیونیستى و سران اسرائیل به ما بگویند شما براى خودکشى آمدهاید. ما ثابت مىکنیم که خون ما باعث خواهد شد که سرزمینهاى مقدس اسلامى از دست امپریالیسم آمریکا و این رژیم غاصب و فاسد صهیونیستى آزاد بشود.»
شهید قربانعلی جامی از شهدای دفاع مقدس است در وصیتنامهاش اینگونه نوشته است:«چرا امروز که در سراسر جهان ظلم به حد اعلای خود رسیده است به پا نمیخیزیم. مگر نه این است که کودکان و زنان و پیرمردان، جوانان فلسطین، افغانستان و دیگر کشورهای اسلامی در زیر چکمههای دشمنان اسلام از بین میروند و به حیثیت اسلام خیانت میشود.»
شهید «حسین اکبرینژاد» از شهدای استان کرمان در وصیتنامهاش نوشته است: «انتظاری که از شما امت حزبالله دارم این است که کمافیالسابق در صحنه حضور داشته باشید و تا نابودی ابلیس بغداد دست از مبارزه برنداشته تا از آنجا راهی قدس عزیز شویم.»
همچنین بسیاری از شهدای دفاع مقدس و مدافع حرمی که معتقد به این شعار بودند: «راه قدس از کربلا میگذرد» که نام بردن از آنها و گفتن از سخنانشان در این مقال نمیگنجد.
شهید قدس
از فلسطین گفتیم، از قدس، مقاومت، شهدای انقلاب اسلامی، دفاع از مظلوم، و نمیشود اسمی از شهید حاج قاسم سلیمانی نیاوریم، کسی که ٢٠ سال فرماندهی سپاه قدس را برعهده داشت و عمر خود را برای دفاع از مظلوم صرف مبارزه با ظالم کرد، از مبارزه با رژیم ستمشاهی و دفاع مقدس و اشرار سیستانوبلوچستان گرفته، تا مبارزه با داعش در سوریه و عراق؛ حاج قاسمی که چند ماه قبل از شهادتش درباره پارهتن اسلام بیان میکند: «به همه اطمینان دهید که ایران اسلامی، هر میزان هم که فشارها افزایش یابد و محاصرهاش تنگتر شود، فلسطین، این نگین جهان اسلام و قبله اول مسلمانان و محل معراج رسول خدا (ص) را تنها نخواهد گذاشت. هرگز در ازای زرق و برق و لاشه این دنیا، از این واجب دینی یعنی "حمایت از فلسطین" دست نخواهیم کشید. دفاع از فلسطین مصداق واقعی دفاع از اسلام و قرآن است و هر کس ندای شما را بشنود و به یاری شما نشتابد مسلمان نیست.»
حاج قاسمی که تنها راه نجات فلسطین را اینگونه بیان می کند:«حادثه ی ننگین قرارداد کمپ دیوید را همه دیدند. یاسر عرفات اسلحه مبارزه را زمین گذاشت. با خدعه مذاکره او را فریب دادند، خب، چه شد نتیجه؟ آیا امکان چنین چیزی وجود دارد که با دیپلماسی بتوان فلسطین را به فلسطینیان برگرداند؟ اینجا راهی جز مبارزه وجود ندارد. راهی جز فداکاری وجود ندارد، راهی جز ایثار وجود ندارد؛ اینجا باید ایستاد. اینجا جایی است که باید فداکاری کرد.»
حاج قاسمی که شهیدش کردند تا کمربند آتشینی را که از غزه تا بیروت و عراق و صنعا رژیم صهیونیستی را فرا گرفته است بشکنند؛ تا تجربه آزاد سازی بوکمال در سوریه از اشغال آمریکاییها به تجربهای تبدیل نشود که ممکن است در فلسطین تکرار شود، تا اسرائیل در امنیت باقی بماند و هیچ خطری آن را تهدید نکند و تجربه محور مقاومت شکست بخورد و ایران از نقش خود در حمایت از مقاومت ملت فلسطین دست بردارد؛ اما برخلاف خواسته ی آنان، حمایت ایران از مقاومت فلسطین پس از ترور شهید سلیمانی متوقف نشده و چندین عملیات منحصر به فرد انجام شده است؛ عملیاتهایی مانند سیفالقدس که سیلی محکمی به گوش رژیم اشغالگر زد و محاسبات آن را بر هم ریخت و ملت فلسطین در حمایت از مقاومت متحد کرد و نکته قابل ذکر این است که همه تجهیزات و تسلیحات و مهمات استفاده شده در این حملات ناشی از حمایت حاج قاسم بود و به دست مهندسان مقاومت ساخته شده بود.
در انتها، سخن را با قسمتی از نامه حاج قاسم، این سرباز واقعی اسلام و انقلاب، به دخترشان به پایان می رسانیم که در آن از هدف و آرمان خویش از سالها مبارزه گفتهاند: «من اگر سلاح به دست گرفتهام برای ایستادن در مقابل آدمکشان است نه برای آدمکشتن. خود را سرباز در خانه هر مسلمانی میبینم که در معرض خطر است و دوست دارم خداوند این قدرت را به من بدهد که بتوانم از تمام مظلومان عالم دفاع کنم. نه برای اسلام عزیز جان بدهم که جانم قابل آن را ندارد، نه برای شیعهی مظلوم که ناقابلتر از آنم، نه نه... بلکه برای آن طفل وحشتزده بیپناهی که هیچ ملجأیی برایش نیست، برای آن زن بچهبهسینه چسبانده هراسان و برای آن آواره در حال فرار و تعقیب، که خطی از خون پشت سر خود بر جای گذاشته است میجنگم.»
زینب اژدری