غدیر اولین صحنهی تجلی عمومی اهمیت و اعتبار رأی و نظر مردم در استقرار حکومت اسلامی است. جایی که تمام ارزش های غیر الهی تاثیر خود را در تعیین سرنوشت حکومت اسلام از دست میدهد و تنها اراده الهی است که این مهم را محقق میکند. ارادهای که نه تنها به مردم آزادی اثر گذاری در سرنوشت سیاسی خود را داده است بلکه انتخاب راه و مسیر درست که همان مسیر ولایت الهی است را تکلیف و وظیفه آنها قرار داده است.
غدیر آنجایی است که رسول خدا(ص) در طول اراده الهی امیرالمؤنین را به عنوان ولی منصوب خدا به مردم معرفی و مؤمنین را به تکلیفشان که بیعت با ولی خداوند برای زمامداری امورشان است دعوت میکند. بیعتی که انتخابات است، و "در نظام اسلامی یک شرط برای حقانیت زمامدارىِ زمامدار است".
حادثه غدیر به عنوان بزرگترین و جامع ترین انتخابات صدر اسلام لزوم رأی و نظر مردم در استقرار حکومت اسلامی را به تصویر میکشد. جایی که از جانب خداوند حق ولایت و سرپرستی مؤمنین به حضرت علی(ع) واگذار شد، و بیعت مردم به عنوان ضمانت احقاق حق آن حضرت توسط رسول خدا از مردم گرفته شد.
اما بیعتی که قرار بود مردم را به اوج معارف اسلامی برساند یا به بیان ملموس تر انتخاباتی که میرفت جامعه اسلامی را در مسیر سعادت به سمت نهایت آن به پیش برد، بعد از چند ماه به حاشیه رفت و دوباره بر اساس همان رسوم جاهلی که رسول خدا(ص) در حج آخر تمامی آنها را زیر پای خود قرار داده بودند، سرنوشت میراث پیامبر تغییر کرد. تغییری که تنها علت قطعی آن دست کشیدن مردم از انتخاب خود و عمل نکردن آنها به تکلیفشان بود. تکلیف حضور و انتخاب ولی خدا برای جایگاه رهبری حامعه.
بی توجهی به تکلیفی که جامعه اسلامی را از مسیر سعادت منحرف کرد و حجت های خداوند را از حق مسلم و قطعی زمامداری که خدا برایشان قرار داده بود محروم ساخت و نعمت بودن تحت حکومت الهی را از مسلمین گرفت. نعمتی که امروز با عمل کردن مردم به تکلیف خود دوباره نصیب جامعه اسلامی شده است، اینبار در کالبد ولی فقیه.
همانگونه که در غدیر و در رسیدن امیرالمونین به خلافت بعد از سپرده شدن حق زمامداری مؤمنین از جانب خداوند به ایشان انتخاب مردم سرنوشت ساز بود، درجمهوری اسلامی هم این انتخاب مردم است که بستر تعیّن اراده الهی مبنی بر استقرار رهبری ولی فقیه در حکومت میباشد.
ولایت فقیه که در طول ولایت ائمه و ولایت الهی است، ادامه همان ارادهای است که برای مردم حق آزادی سیاسی را معتبر میداند. و"آزادی سیاسی به طور خلاصه یعنی اینکه افراد جامعهی اسلامی در تکوین و همچنین در هدایت نظام سیاسی جامعه دارای نقش و اثر باشند". حکومت ولی فقیه منصوب شارع مقدس است و "شعبهای از ولایت مطلقه رسول خدا است" در زمان غیبت تنها بستر تحقق حداکثری این آزادی سیاسی است که نظر مردم را مستقیما در امور کلان و به طور غیرمستقیم در تمام امور حاکمیت دخیل میکند.
بدیهی است مادامی که حضور مردم در ادای وظیفه شرعیشان که در جهت استقرار و استمرار حکومت اسلامی تحت جریان ولایت فقیه است ادامه پیدا کند، مسیر رسیدن به آزادی سیاسی برای مردم باز میماند. مسیری که تضمین کننده تعیّن تمامی حقوق مردم در نسبت با حکومت است.
امیرحسین کمانکش