
جمهوری اسلامی خود را یک نظام مردم سالار میداند از این رو که تحقق انقلاب اسلامی تنها با نقشآفرینی مردمی اتفاق افتاده است و مانند اکثر انقلاب های جهان به دست یک طبقه خاص صورت نگرفته و همه طبقات مردمی در آن نقشی ایفا کردند؛ حتی یکی از مهم ترین و پرآوازهترین انقلابهای جهان که انقلاب فرانسه است، در واقع به دست طبقه بورژوازی و طبقه روشنفکران صورت به وقوع پیوسته است و تمام مردم فرانسه در تحقق آن، نقش موثری ایفا نکردند؛ بلکه انقلابی اصطلاحا شهری بوده است. اما در انقلاب اسلامی ایران، مردم علیه حکومتی که در روی کار آمدن آن هیچ نقشی نداشتند و حتی جایگاهی برایشان تعریف نشده بود قیام کرده وبه حکومتی دست پیدا کردند که در همه مراحل ازقانونگذاری تا انتخاب حاکم نقش موثری دارند و تعدد انتخاباتهای برگزارشده و موضوعات آنها بعد از انقلاب و جابهجایی قدرت بین احزاب و جناحها نمایانگر این اصل است.
همچنین در شعارهای اصیل انقلاب اسلامی ما هرگز شعارهایی که انقلاب را محدود و منحصر به یک قشر، قومیت یا منطقه کند، نمیبینیم بلکه تمرکز اصلی شعار ها به سمتی است که زندگی همه جامعه را تحت تاثیر خود قرار می دهد وهمچنین نشانههایی قوی از اسلام ومذهب در آن به چشم میخورد؛ از طرفی اکثر رهبران و هدایتکنندگان جریان فکری انقلاب مثل امام خمینی(ره)، شهید بهشتی، شهید مطهری و...از روحانیون هستند و طبق شعار اصلی استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی میبینیم مردمی که در حال رقمزدن انقلاب هستند یک حکومت اسلامی را به عنوان حکومت آینده ایران متصور هستند.
از طرف دیگر حتی گروههای مبارزاتی و چریکی که در زمان انقلاب تشکیل شده بود، که مثال بارز آن سازمان مجاهدین خلق میباشد، با ایدئولوژیهای اسلامی جلو آمده و مردم را جذب کردند؛ اما میدانیم در ادامه مسیر از راه اسلامی منحرف شده و در مسیرهای انحرافی قدم گذاشتند که ماحصل این جدایی از اسلام اقدام به ترورهایی است که بعد از گذر سالها هنوز داغ آن بر سینه مردم ایران است.
همه این موارد نشاندهنده اقبال عمومی مردم نسبت به انقلابی بوده است که اسلام در آن، نقش مهمی داشته است و در همه مراحلی که جرقههای انقلاب دیده میشود نام و نشانی از اسلامو اسلامگرایی نیز به چشم میخورد. این قضیه به قدری چشمگیر و حائز اهمیت است که حکومت شاه برای مقابله با انقلاب مردم ابتدا در مقابل همه شئون مذهبی قد علم میکند از قانون منع حجاب گرفته تا منع سخنرانیهای مذهبی, منع عزاداری و... ؛ پس میبینیم که برای حکومت هم این نکته کاملا واضح بوده است که از دل این شعائر مذهبی و عزاداریهای حسینی است که مردم به لزوم دادخواهی و احقاق حقوق خود از ظالم پی میبرند و آمادهٔ مبارزه با حکومت ظالم میشوند. به همین علت با تمام توان در مقابل هر آن چه که بویی از دین ومذهب بدهد ایستاد, اما شاهدیم که روز به روز این وجه مذهبی در مردم پررنگتر شد به طوری که اصلیترین نمادهای اعتراضی آنها دارای نمادهای مذهبی است. مثلا روز عاشورا را برای نشان دادن عظمت قیام خود انتخاب میکنند و راهپیماییهای میلیونی برگزار میکنند. بنابراین با توجه به این اوصاف ما ما هر دو صفت مردمیبودن و اسلامیبودن را در انقلاب اسلامی به وضوح مشاهده میکنیم و نمیتوانیم بگوییم کدام پررنگتر است و شاید حتی بتوان گفت ما انقلابی با اراده عمومی مردم مسلمان را شاهد بودیم. از این رو که یکی از اصلیترین اصول نظام مقدس جمهوری اسلامی یعنی اصل ولایت فقیه بر همین دو پایه یعنی بر مقبولیت و مشروعیت استوار است و نبود یکی، این اصل را خدشهدار میکند یعنی همان قدر که مشروعیت دراین اصل اهمیت دارد، مقبولیت و پذیرش عمومی هم اهمیت دارد.
فاطمهسادات مرتضوی