از وقتی یادم میاد اینجام. با همه‌ی وسایل خونه خاطره دارم.
یه بار شیر آب شروع کرد به چکه کردن.
بهش گفتم: «چکه نکن.»
گفت: «باشه.»
ولی باز چکه کرد.
گفتم: «چرا چکه می‌کنی؟»
گفت: «نمی‌دونم.»
یکم نگاهش کردم. دیدم خیلی ناراحته.
گفتم: «اشکال نداره. چکه کن. چکه هم قشنگه.»
چند دقیقه گذشت. هنوز چکه می‌کرد.
گفتم: «عزیزم، با چکه کردن که چیزی درست نمی‌شه.»
گفت: «می‌دونم. ولی دست خودم نیست. میاد.»
گفتم: «هرچی تو دلت هست بهم بگو. من گوش می‌دم.»
چیزی نگفت. فقط چکه کرد.
شب شده بود. می‌خواستم بخوابم، ولی هنوز صدای چکه‌ها می‌اومد.
رفتم کنارش و پرسیدم: «می‌خوای بغلت کنم؟»
نگاهم کرد ولی چیزی نگفت.
بغلش کردم. کم‌کم آروم شد و چکه‌ها قطع شد.
منم خوابیدم.
صبح که بیدار شدم، دوباره داشت چکه می‌کرد.
رفتم ابزارفروشی و به فروشنده گفتم:
«شیر آب خونه‌مون خیلی چکه می‌کنه.»
یه لاستیک بهم داد و گفت: «این رو براش عوض کن.»
برگشتم خونه. شیر آب رو باز کردم، لاستیکش رو عوض کردم و بستمش.
دیگه چکه نکرد.
ولی از اون روز به بعد، خیلی آروم باهاش برخورد می‌کنم.
دلش خیلی نازکه.
رابطه شما با وسایل خونه چطوریه؟ 🥲
دوست دارید داستانش رو بنویسید؟
