دید

دید

این طرف و آن طرف را نگاه می‌کردم. برایم یک خوشه انگور آوردند، بغلم کردند و روی صندلی نشاندند.

برایم جوراب پوشیدند و مچ پاهایم را به صندلی بستند.

عاشق طعم شیرین انگور بودم. یکی‌یکی حبه‌هایش را جدا می‌کردم و می‌خوردم.

یکی از آن‌ها که همیشه نوازشم می‌کرد، انگور را از دستم گرفت.

انگشتانم را چسب زد. قلبم تندتر می‌زد.

نمی‌دانستم چه کار می‌کنند.

می‌خواستم فرار کنم، اما هیکلشان چند برابر من بود. تا همین چند دقیقه قبل، دوستم بودند. نوازشم می‌کردند. برایم انگور می‌آوردند.

نفس‌هایم عمیق شده بود. شروع کردم به جیغ زدن.

دستانم را گرفتند و با زور به صندلی بستند.

قلبم داشت منفجر می‌شد.

کم‌کم صورت‌هایشان برایم تغییر می‌کرد. به تقلایم می‌خندیدند و گویی برای اولین بار دندان‌های نیششان را می‌دیدم.

دندان‌هایی که همیشه می‌دیدم، اما ندیده بودم.

هرچقدر جیغ زدم و تقلا کردم، فایده نداشت. ضجه‌هایم سنگ را آب می‌کرد، اما...

شما داخل این عکس چی می‌بینید؟

به نظرتون این میمون چی می‌بینه؟