درخت سیب

یکی دیگه وارد باغ شد، با دیدن درختا و میوه‌ها شروع به خندیدن کرد و اولین سیبش رو خورد.

بعد به سمت تاب رفت و سوار تاب شد. کمی تاب‌بازی کرد و آواز خوند، بعد وایساد. این طرف و اون طرف رو نگاه کرد، ولی همه جا فقط درخت بود و وسایلِ بازی با کلی اسکلت.

تا غروب خورد و خوابید و بازی کرد. البته چندتا نقاشی هم روی درختا کشید. بعدش آتیش روشن کرد و کنار آتیش خوابش برد. از لابه‌لای درختا صدای خش‌خش میومد. یهو ببر حمله کرد و شکارش کرد.

صبح شخص دیگه‌ای وارد باغ شد. اونم با همون لبخند به سمت درخت سیب رفت، سیب رو خورد و چشمش به تاب افتاد. چشماش برق زد و سوار تاب شد. شروع به آواز خوندن کرد که یهو از پشت افتاد. بدنش زخمی شد و شروع به ناله کرد، بعد که آروم‌تر شد. دید توان حرکت نداره. کاغذی از جیبش بیرون آورد و شروع به نوشتن کرد. داستانش که تمام شد، خورشید داشت غروب می‌کرد.

آتیش روشن کرد و شروع به آواز خوندن کرد و بعد خوابش برد. دوباره از لابه‌لای درختا ببر حمله کرد و شکارش کرد.

صبح یکی دیگه‌ وارد باغ شد. به سمت درخت رفت، یه سیب چید و گاز زد بعد چشمش به اسکلت ها افتاد و زد زیر گریه. تا شب فقط گریه کرد نه سیب خورد نه تاب بازی کرد نه نقاشی کشید، بعدش خوابید. ببر از لابه‌لای درختا اومد و شکارش کرد.

فردا یکی دیگه‌ وارد باغ شد، اما لبخند به لب نداشت. رفت یه گوشه و کنار یه درخت نشست و زد زیر گریه. چشمش به کاغذ افتاد. اون رو برداشت و خوند. داستان که تمام شد، کاغذ رو کنار گذاشت و به باغ خیره شد، نقاشی های روی درختا رو نگاه کرد و کمی بعد به سمت درخت سیب رفت.

یه سیب چید و بعد شروع کرد چوب‌های بزرگی جمع کرد. تا شب با چوبا کمی از قصری که می‌خواست رو ساخت و بعد جلوی قصر نیمه کاره آتیشی روشن کرد و خوابید. یکم بعد سر و کله ببر پیدا شد و خوردش.

صبح یکی دیگه‌ وارد باغ شد.

اما من دیگه خوابم گرفته. اینا هم هیچکدوم منو نخندوندن. اولش که می‌خواستم بنویسم فکر کردم شاید جالب بشه ولی حوصلم رو سر بردن. صد رحمت به اون کفتربازه، از وقتی اومد تو باغ کفتربازی کرد تا شب که ببر خوردش.

نفر بعدی موند و باغ، نمی‌دونم این یکی چه غلطی می‌خواد بکنه، راستش برامم مهم نیست. دوست داره بره تاب‌بازی، دوست داره بشینه گریه کنه یا حتی وسط باغ به من فحش بده یا ازم تشکر کنه، خلاصه هر کاری دوست داره بکنه. ولی می‌دونم شب دوباره ببر گرسنه‌ش می‌شه.
فعلاً