
یه لحظه سکوت!
یک نفس عمیق از درون...
میشنویش؛ صدای رقص برگ و باد، تکراری نمیشه مگه نه انگار یک ارتباط همیشگی بین انسانها و طبیعت وجود داره یه نیاز متقابل از جنس مهربونی و آرامش شاید چون ریشه ما اونجاست، شاید چیزی که همیشه میخواستیم اونجا باشه درسته دنیا خیلی زود تغییر میکنه اما ریشه هر چیزی دوباره برمیگرده.
انگار این زمین و خاک و هرچیزی که وجود داره با یه زنجیر پنهون بهم دیگه متصل هستند ، یکم بادقت نگاه کنیم میبینیم چقدر پدیدهای خارقالعادهای اطرافمون هستند که ما ازشون بیخبریم بارونی که به همه جا طراوت و شادابی میبخشه، درختی که به خواب میره و فصل زندگی که از راه میرسه به قشنگترین شکل ممکن خودش نمایان میکنه، برات آشنا نیست؟!
ما انسانها هم یک فصل خوابیم یک فصل بیدار البته شاید این چرخه توی یک سال چندین بار اتفاق بیوفته.
اما چیکار میشه کرد، شاید مثل برگ و باد فقط باید رها بود و فقط لبخند زد :)
این خودمونیم که معنای هرچیزی رو تعیین میکنیم البته که جامعه هم بیتاثیر نیست ولی از شما میپرسم تا حالا درخت سرو تماشا کردید؟

وقتی به جامعه طبیعت نگاهی کنیم اصولا یک بار ثمره یک خواب رو میدن ولی چرا درخت سرو همیشه سبزه، چرا آزاده!
آسمون به زمین و زمین به آسمون نیاز داره چه رابطه قشنگی، نگاه سبز درخت و بافت سفید ابرها مکمل هم هستند.
هروقت از این دنیا خسته شدی به دنیای سبز و سفید برو حتی اگه جوابی پیدا نکنی قدم زدن توی دنیای اونا برات مشکل کوچیکتر میکنن چه میدونی شاید یکی هم مثل تو پیدا شد تا بهتر همدیگه رو درک کنید
ممنون که وقت ارزشمندت رو گذاشتی دوست من :)