گل
چه واژه ي خوش فرمي،ادم همش دلش ميخواد تند تند تكرارش كنه
البته حركه گذاري روي حرف"گ" ميتونه كار رو به جاهاي باريك برسونه مثلا شما ميتوني روي "گ"كسره بذاري و شروع به ساخت كوزه كني و يا ميتوني ضمه بذاري و شرو به بو كردنش كني يا حتي ميتوني بكشيش(البته "ب"با كسره نه با ضمه)
حالا ميپرسيد مگه گل رو ميشه كشيد!!!؟؟
گويا در عهد دقيانوس ،علماي مردمان بومي جنگل هاي آمازون وقتي مراسم مذهبي ميگرفتن و قرار بر قرباني كردن يه نفر بود اين جناب گل رو ميريختن روي آتيش و دود حاصله رو استنشاق ميكردن و گويا متعاقبا فيض فراوان بره و حظ بي نهايت كرده و با اندام ناموزن شروع به حركات موزون ميكرده اند و سپس در كسري از ثانيه سر از تن قرباني بيچاره جدا كرده و آنرا به درگاه خداوند پيشكش ميكردند.
الان كه دارم به اين نكته كه واقعا آيا علم بهتر است يا ماريجوانا فكر ميكنم ميبينم تمام مسير ها آخرش به ماريجوانا ختم ميشه. چرا كه بنا به متن بالا عالم هم كه باشي بايد گل بكشي ،چه روي كاغذ چه روي آتيش.

نويسنده:اميرتقوي خوشه مهر