
✅ سواد واقعی
استاد خوب کسیه که یا خودش پروژه عملی در بازار کار داشته، یا مقالات علمی معتبر منتشر کرده. خلاصه رزومهاش باید قابل دفاع باشه.
استاد خوب کسی نیست که برای اولین بار تو عمرش اومده سر کلاس درس بده و هنوز فرق بین تدریس و سخنرانی رو نمیدونه.
✅ اخلاق حرفهای
به دانشجو توهین نمیکنه، حرف نامربوط نمیزنه، وسط کلاس شوخیهای جنسیتی نمیکنه و در کل، حد و مرز رو رعایت میکنه.
✅ تفکر منطقی
میفهمه که بعضی سرفصلها دیگه کاربردی نیستن. مثلاً اگر امتحان شفاهی به دانشجو استرس بیجهت وارد میکنه، ازش صرفنظر میکنه.
یا اگه یک مبحث بهدردنخور و تاریخمصرفگذشتهست، صرفاً چون تو سرفصل هست، اونو تدریس نمیکنه.
✅ کنترل اعصاب
با کوچکترین انتقاد یا سوالی از کوره در نمیره. اگه بهش گفتی "چرا اینجوری درس میدید؟" سریع نمیگه: "از کلاس برو بیرون."
✅ جنبه داشتن نسبت به قدرت
بعضیها وقتی یه ذره اختیار پیدا میکنن، یادشون میره که استاد بودن یعنی مسئول بودن. مثل ادمینهای چتروم قدیمی که تا یه چیزی نمیپسندیدن، همه رو کیک میکردن.
از توالت جدا گرفته تا سلف جدا تا «تو نمیفهمی من چقدر با سوادم!» اینها هیچ ربطی به شأن علمی نداره، فقط ضعف شخصیت رو نشون میده.
❌ سوءاستفاده از دانشجو
استادی که از مقالهات به اسم خودش استفاده میکنه، ترجمهی تو رو به اسم خودش چاپ میکنه، یا فقط دنبال پر کردن رزومهاش از طریق توئه، قطعاً استاد نیست، یه سوءاستفادهگر حرفهایه.
❌ عقدهای بودن
وقتی میدونه یه سوال رو هیچکس نمیتونه جواب بده و باز هم میپرسه، فقط برای تحقیر. هدفش نه یادگیریه، نه سنجش. فقط تخریب.
❌ بیاطلاعی محض
اگه اسم درسی که قراره تدریس کنه رو نمیدونه و میاد از دانشجوها میپرسه که "الان این برنامهنویسی پیشرفتهست یا مبانی؟"، بدون که فاجعهست.
اگه بعد از چند جلسه تازه میفهمه که کلن درس اشتباهی رو شروع کرده، خب معلومه که نه وقت گذاشته، نه براش مهم بوده.
ما که هنرستان بودیم این چیزا رو زیاد دیدیم. استاد حتی نمیدونست چه درسهایی تو هنرستان هست. یه جستوجوی ساده تو گوگل نکرده بود.
تو مقطع کاردانی به کارشناسی هم همین بود؛ استاد نمیدونست اصلاً این مقطع چیه! آقا جون، حداقل یه بار سرچ کن "چارت درسی کاردانی نرمافزار"، "کنکور فنی و حرفهای"، "کارشناسی ناپیوسته کامپیوتر"...
❌ بیسوادی کامل
استادی که فرق if و else رو ندونه ولی داره "برنامهنویسی پیشرفته" درس میده؟ بله، ما داشتیم همچین موردی.
جلساتی که کل کلاس تبدیل شد به گرافیک کامپیوتری و بحثهای بیربط، چون استاد بلد نبود و گفت: "بیاید دانشجوها ارائه بدن."
و خب وقتی خود استاد ندونه چی درسته و چی غلط، ارائههای دانشجویی هم میشن سرچ گوگل و پر از اشتباه. دانشجو هم نمیفهمه اشتباهه، و اشتباه میره تو ذهنش.
❌ بیاخلاقی
توهین به دانشجو، حرفهای سبک، تحقیر، گفتن جملههایی مثل: "شبا برو کار کن حسنی!" یا رفتارهای جنسیتی نسبت به دختر یا پسر، شوخیهای بیجا و دروغگویی درباره پروژههایی که هیچوقت انجام نداده.
یکی از اساتید میگفت: "من پروژه فلان سیستم بزرگ رو نوشتم"، بعداً فهمیدیم پروژه رو دانشجوها نوشتن و خودش حتی نمیدونسته کدوم بخشش چی کار میکنه.
"اخلاق" چیز پیچیدهای نیست. نه به فلسفه نیاز داره، نه به کتاب قطور.
اگه قراره استاد باشی، حداقل یه بار خودت رو جای دانشجو بذار.
و اگه نمیدونی از کجا شروع کنی؟ یه پیشنهاد ساده دارم:
👉 یک بار فقط و فقط یک بار، قبل از شروع ترم، ده دقیقه وقت بذار و گوگل کن:
"چارت درسی کاردانی نرمافزار"
"کتابهای هنرستان کامپیوتر"
"کارشناسی ناپیوسته یعنی چی"
"برنامهنویسی پیشرفته سرفصلها"
همین کار کوچیک، میتونه تفاوت بین یک استاد خوب و یک استاد بد رو رقم بزنه.
اینها سطرهاییست که از دل روزهای تاریک سال ۹۸ بیرون اومد؛ روزهایی که هنوز فراموش نشدهاند و نخواهند شد.