به نامِ کردگار هفتافلاک سخن را آغاز میکنم؛ سلام ✋🏽

زِ این دنیا، زِ این غوغا، دلم آغوش میخواهد
نه حرفی، نه هیاهویی؛ فقط یک بام میخواهد
دلم از رفتنِ بیوقفه، از این شبهای سخت
کمی خوابِ بدونِ ترس، کمی هنگام میخواهد
تمامِ راه را رفتم، ولی مقصد نمیدانم
مسافر گشتهام، این راه یک فرجام میخواهد
نه از مردم گلهمندم، نه حتی از خودِ دنیا
دلم یک گوشهٔ خلوت، کمی اکرام میخواهد
اگر دستی مرا خوانَد، اگر جایی مرا خواهد
دلم آغوشِ امنی، گوشهای، مأوا میخواهد
خدایا، خستهام دیگر، نه جنگی مانده، نه شوری
دلم تنها کمی آرام، کمی آرام میخواهد
✍🏽به قلم: امیر باباجانی