به نامِ نامیِ یزدان سخن را آغاز میکنم؛ سلام دوستان✋🏽

بیا تا باز هم رؤیا ببافیم از دلِ باران
بکاریم خندهای آرام، در این خاکِ پریشان
جهان گر تلخ شد، بگذار لبخندی بماند باز
که شاید خندهای باشد نمای کوچهٔ انسان
نه از فردا هراسی هست، نه از دیروز اندوهی
همین امروز اگر باشی، همین امروز شد درمان
بیا در کوچههای خواب، بیپروا قدم بردار
که گاهی میرساند خواب، آدم را به صبحستان
من و تو رهگذر گشتیم در این مثقالِ تنهایی
چه بهتر با دلِ روشن، بخوانیم قصهٔ باران...
بیا تا در هوای عشق، آرامی نفس گیریم
میانِ پیچوخمهای جهان، یک لحظه بنشینیم
اگر دنیا گذرگاهیست پر از آواز و خاموشی
بیا با نورِ رؤیاها، شبِ خود را بیاراییم
بیا از خاکِ این دنیا، گلِ لبخند برچینیم
که شاید زندگی باشد همین رؤیا که میبینیم
✍🏽شاعر: امیر باباجانی