آغاز از وسط خط

امروز نه شنبه‌ست و نه اول ماه و نه اول سال. یک روز عادی در میانه‌ی بهاری که این بار بوی اردی‌بهشت نمی‌دهد.

اما این‌جا نوشتن را آغاز می‌کنم تا بدانم که هنوز هستم و می‌توانم از میانه‌ی تاریکی‌ها راهی برای تنفس پیدا کنم.

دوباره نوشتن را آغاز می‌کنم به یاد نخستین روزهای وبلاگ‌نویسی که من را غرق در دنیای علم و فرهنگ و هنر کرد.

این من و این بستر جدیدی برای نوشتن گاه به گاه از همه چیز...