سلام، نامبرده به این فکر میکردم که به جای این که از موضوعی شروع کنم باید یک مقدار از خودم بگم. از همین کسی که دیگه از رشتهای که داره میخونه راضی نیست و کلا علاقش به سمت و سوی کسب و کار رفته و چقدر هم البته خوب که این طور شده. بگذریم...
داستان من در این چهارسال از این جا شروع میشه که منم، احتمالا متاسفانه کنکور دادم و مهندسی برق دانشگاه صنعتی شاهرود قبول شدم و اومدم. از بدبیاری مشروط شدم دو ترم اول و خیلی برام سنگین بود که چرا باید مشروط بشم؟ این گذشت و گذشت تا این که چهار ترم مشروط شدم و ترم 6 دانشگاه مرخصی بهم دادن (((:

استارت تغییر نگرش من از همین جا شروع میشه. اولین کاری که انجام دادم ترجمه خبر برای سایت طرفداری بود البته به صورت آزمایشی ولی از اونجا که تلگرام فیلتر شد و به مدت سه هفته نتونستم وصل بشم، طبیعتا خبر نتونستم کار کنم و انتخاب نشدم ولی تجربه خوبی بود و اولین قدم من به حوزه دیجیتال بود. تابستون به شرکتی رفتم که تو حوزه عمران کار میکرد و رویکرد نوین و جدیدی داشتن و من مسئول تولید محتوا بودم و چندرغاز پول هم گرفتم.
شروع ترم هفت دانشگاه و فشاری که برای پاس کردن درسها و مشروط نشدن بود خیلی سنگین بود و به هر زحمتی رد شد و خوشبختانه ترم هشت رو هم با معدل بهتری تموم کردم. اما چیزی که من رو خیلی اذیت میکنه، اینه که من تازه فهمیدم مشکلم چی بوده(مشکل رو نمیتونم بگم) چون شما تا درد و مشکل خودتون رو نفهمید، همین جور سردرگم هستید. خدارو شکر مشکل فهمیده شد و باید باهاش کنار بیام که همین برای من کافیه و از وقتی که فهمیدم چی به چیه کارام رو خیلی بهتر انجام میدم.
اما الان واقعا خوشحالم. چرا خوشحالم؟ برای این که اگه میخاستم 8 ترمه تموم کنم شاید وارد فضای کسب و کار نمیشدم و خیلی فرصتهارو نمیدیدم و از دستم میرفت، اما در همین لحظه خدارو شکر میکنم که احتمال راه انداختن دوتا کسب و کار رو دارم و اگر هم یکی از همین دو کسب و کار راه بیوفته مطمئنم به جای خوبی میرسم و یه نگاهی به بالای سرم میکنم و میگم:
خدایا شکرت برای این که چشم من رو باز کردی و وارد این مسیر شدم.