ویرگول
ورودثبت نام
Amir.1917
Amir.1917
Amir.1917
Amir.1917
خواندن ۲ دقیقه·۴ سال پیش

چهارده از بیست و یک


در حال حاضر بیش از نود درصد سریال های که در تلویزیون ایران پخش می شود، تکراری است و بیش تر ما( شاید کم تر ما) دوست داریم بازم نگاهشان کنیم یا شاید مجبوریم نگاهشان کنیم، چون بهتر از هیچی است.

انگار در زمان ایست کردیم و کار که می کنیم تکراری، سریال تکراری، گرانی تکراری و... تکراری است.

چه خوبه که این تکرار ها را عوض کنیم. مثلاً فیلم های جدید ببینیم. یا مثلاً مقصد سفرمان را عوض کنیم؛ چیزی که عیان است در تهرانی ها ( نه همه، به طور کلی) میرن شمال و شمالی ها میرن مشهد. چی میشه مگه برن بیرجند مثلاً یا چابهار؟

همانطور که می دانید در سفر میشود بسیار آموخت و یاد گرفت و در زندگی ازش استفاده کرد.به نظرم نباید با سفر های تکراری این مهم را از دست داد.

البته یک نکته ای این جا مطرح می شود و آن اینست که مثلاً کسی از سفر به هند چیزی یاد نمی گیرد و کسی دیگر از سفر به هندبسیار یاد می گیرد. پیشنهاد من این است که یک فرد باید برای خود برنامه ریزی کند که در طول عمر خود سفر هایی را به ترتیب از بد به خوب برای خود ترتیب دهد.

حالا چرا سفر خوب آخر باشد؟ چون رفتن به سفر و مقصد های بد، باعث می شود قدر مقصدهای خوب را بدانیم.

تغییر من( تا الان، شاید بعداً عوض شود، کشور های نپال( هیمالیا)، هند، چین و برزیل است و دوست دارم جز مقصد های آخرم باشد. البته چیزی که نگرانم می کند اینست که تا زمان رفتن به این کشورها، توقع ام از این کشور ها بالا می میرود و جز مقصد های خوب حساب نمیشود. پس بهتره درهم برهم سفر کنید یا به هر روشی که خودتان می پسندید، فقط سفر کنید.

پی نوشت:

می دونم که مطلبی که نوشتم بسیار بسیار مزخرف است. فقط دوست داشتم چیزی بنویسم. از شما خوانندگان پوزش می‌خواهم. قول میدهم نوشته های بعد من بسیار خوب باشد.

پایان





سفرنویسندهنویسندگینوشتن
۲
۰
Amir.1917
Amir.1917
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید