اسکات یا آمادسون؟
در قسمت قبل گفتم که آمادسون برنامه ریزی مفصلی انجام میده و اسکات نه. این انگلیسی مغرور با خودخواهی تمام راه به سمت مدار نود درجه میزاره و بعد از بستن بار و بندیل سفر، یک همراه دیگه در دقیقه نود اضافه میکنه و این در صورتی ست که به بار و بندیل چیزی اضافه نمیکنه.
از اون طرف آمادسون برنامه ریز، در طول سفر طبق برنامه پیش میره و هر دویست کیلومتر کلبه ای کوچک می زنه و بخشی از وسایلش رو اونجا میزاره تا هم وسایلش سنگین نشود و هم در طول برگشت خوراکی داشته و طبق برنامه به همراه یارانش به مدار نود درجه میرسه و بر میگرده و درست یکسال پس از شروع سفرش، کشتی میاد و آمادسون و یارانش رو میره به خونه.
اسکات چه شد! یک ماه بعد از اینکه آمادسون پرچم نروژ رو در مدار نود درجه هم گذاشت، او هم به نقطه مورد نظر می رسه، اما خوشحال نیست، زیرا اون میخواست که نفر اول باشه.
اسکات عصبانی در راه برگشت به مشکلات زیادی می خورد که یکی از مشکلات همون مسافر دقیقه نود است که اضافه شده. اسکات که برنامه ریزی خوب نکرده بود به همراه یارانش، در همون مسیری که اومده بودن کشته میشوند.
کسانی که مثل آمادسون، آدم با برنامه ریزی هستند بسیار کم اند. سال ها بعد ماجرایی در ایران اتفاق می افتاد که شبیه داستان سفر آمادسون هست. این ماجرا به این اسم معروف شد: حمله به پایگاه اچ سه.
پایان