شکنجه خنده‌دار

روی صندلی، پشت میز نشسته بودم،سرم پایین بود و تو حال خودم بودم، و البته کمی ناراحت،ذهنم مغشوش بود و از آدما دلگیر بودم.

اومد پیشم، داداشمو میگم، پسر بچه بانمک و بازیگوش ۳ ساله گفت: چرا ناراحتی؟

سوالش خیلی بزرگتر از سنش بود، نمیدونستم حقیقت رو بگم یا بچگانه باهاش رفتار کنم،یه چیزی بین این دو رو بهش گفتم

گفتم:دوستام دعوام کردن

گفت: دوستا که دعوا نمیکنن...

پرسیدم: پس چیکار میکنن؟

پاسخ داد: همدیگرو غلغلک میدن!!!

آچمز شدم، کمی فکر‌کردم دیدم راست میگه غلغلک دادن یجور شکنجه خنده دارِ...

نمیدونم من یا اونا، به هر‌حال یکی از طرفین غلغلکی نبود!!